Thoughts

Een hele persoonlijke reflectie op 2018

“Wat een jaar”, ik zeg het elk jaar weer. Ook dit jaar. Maar nu meen ik het. 2018 was voor mij een heel bijzonder jaar. Sterker nog: het was het meest intense rollercoasterjaar dat ik ooit heb gehad. Het voelde alsof alles bij elkaar kwam. En alsof ik het allemaal moest doorbreken.

Het maakte 2018 tot een keihard, maar ook een prachtig jaar, waarin ik zo ongeveer alle grote dingen in mijn leven heb veranderd. In drie maanden tijd ging ik weg bij mijn werk, mijn relatie ging uit en ik ben een aantal keer verhuisd. Dat is geen toeval; het was het resultaat van de jaren ervoor, waarin ik ontzettend veel over mezelf heb geleerd. Een stukje daarvan, het fashion- en consumeergedeelte, zie je terug op When Sara Smiles, maar mijn leven bestaat natuurlijk uit meer dingen. Ik ben de afgelopen jaren veranderd. Mijn idealen groeiden, evenals mijn zelfliefde en mijn liefde voor de filosofie. Op mijn werk was ik – ondanks de mooie jaren, de mooie projecten en de fijne club – niet gelukkig meer. Ik vond steeds minder aansluiting bij de (minder idealistische) projecten die ik deed en ik zat laag in mijn energie. Ik heb mijn vertrek een tijdje uitgesteld omdat ik de club mensen fantastisch vond, maar op een gegeven moment ging ik inzien dat dit geen reden was om te blijven. Eind juni vertrok ik om een mentale pauzeknop in te lassen en me op freelance klussen te focussen. Even vrijheid.

Aan het eind van de zomer ging mijn relatie uit. Ik voel me niet zo geroepen om het hele verhaal op tafel te leggen, maar het was zwaar. Ik kijk met een warm gevoel en met een enorme brok in mijn keel terug op de mooie tijd die ik met een fantastisch (en dat is echt een understatement, ik heb veel bewondering voor hem gekregen) mens heb mogen delen en ik wens hem ál het geluk van de wereld. Ik schrijf hier niet graag over. Het doet pijn. Maar het is wel hoe het leven soms ook is. Rauw en kwetsend.

 

 

Die keuze bracht ook een verhuizing met zich mee. Ofja, 6(!) in drie maanden – allemaal tijdelijke plekken ter overbrugging naar een langetermijnplek. Ik had de impact ervan onderschat. Los van het wennen aan een nieuwe ‘gezinssamenstelling’, had ik alle slapeloze nachten niet voorzien. Elke paar weken een nieuwe plek maakte me onrustig en elke keer een andere energie zorgde ervoor dat ik niet kon aarden. Het was nooit een ‘thuis’ en dat was juist, in mijn soort-van-rouwproces, waar ik behoefte aan had. En dan zat ik ook nog continu in de rotzooi van mijn eigen, opgestapelde spullen (de spullen van de oorspronkelijke bewoners, die vaak op reis waren, waren tenslotte nog allemaal aanwezig en de kasten bezet). Maar hé, dat zijn allemaal minor details. Want, nog veel belangrijker, ik leerde er mooie lessen door. Ik snapte eindelijk waar minimaliseren over ging en ik leerde meer dan ooit dat spullen en zélfs een woonplek maar bijzaak zijn – als je maar fijne mensen en veel liefde om je heen hebt. Dat is de essentie. En wat heb ik veel warmte gevoeld. Wat zijn mensen toch meedenkend en lief. Wat mag ik mezelf gelukkig prijzen.

En je zou het bijna vergeten, maar dan was er ook nog When Sara Smiles. Wat was het geweldig om eraan te werken en te zien dat ik nóg meer mensen heb mogen inspireren. Ik heb in 2018 zoveel leuke mensen ontmoet, mooie samenwerkingen gedaan met duurzame merken (ik ben er trots op hoe kritisch ik daarin ben geweest) en zelfs in grote media mogen verschijnen (met namen als het tv-programma Het Kasboekje van Nederland, Grazia, Elle, Metro en Happinez). Twee weken geleden organiseerde ik zelfs mijn allereerste event, waar ik in een ander artikel meer over zal vertellen; dat was een enorme mijlpaal.

WSS combineren met een turbulent leven was (is!) soms pittig, dat moet ik toegeven, maar het was altijd te doen en mán, wat geeft het me veel energie. Wel verzoop ik soms – en nog steeds – in de berichten. Verkijk je niet op hoeveel e-mails en direct messages ik tegenwoordig dagelijks krijg. Van merken om samen te werken, continu mensen en merken die exposure willen, afstudeerders en interviewers, lezers die een inhoudelijke vraag hebben, uitnodigingen en héél soms zelfs berichtjes van mensen die me gewoon even willen laten weten dat ze waarderen wat ik doe (kun je het je voorstellen? Echt WAUW vind ik dat 🙂 Je moest eens weten hoe erg dat mijn dag – nee, week! – maakt!). Daardoor is het soms teveel, merk ik. Maar ook fantastisch.

En dan kom ik bij de laatste verandering van 2018, één waar ik enorm naar uit kijk: ik ga namelijk aan de slag als Marketing Manager (al noem ik het zelf liever Brand Manager, omdat ik marketing te klein vind ;)) bij Kuyichi, een duurzaam Nederlands jeansmerk! Ik ga er het volledige merk bouwen, van merkstrategie en positionering (wat ik tijdens mijn vorige baan voor vele merken heb mogen doen) tot stijl, communicatie, campagnes, samenwerkingen, noem maar op. Een súperveelzijdige baan, die ik met When Sara Smiles ga combineren. Dit vooruitzicht geeft me veel nieuwe, goeie energie. Wat dit betekent voor When Sara Smiles? Helemaal niets! Maar binnenkort vertel ik je er meer over 🙂

 

 

Dus, tsja. Wát een jaar, dus. Maar het moest zo gaan en heb voelt alsof ik nu ruim baan heb gemaakt om alles dat ik belangrijk vind, nu écht te laten ‘stromen’ in mijn leven. Ik heb dit jaar heel wat traantjes weggepinkt, op moeilijke en vooral ook op gelukkige momenten. Ik voel me sterk. Ik heb de liefde weer in mijn leven, ik heb een fantastische, nieuwe baan, een fijn plekje, ik waardeer (leven met) mezelf meer dan ooit ik heb zóveel lieve mensen om me heen. Alle schuifjes staan goed. Op naar 2019!

Ik wil je vandaag heel veel plezier wensen, of je nu een groot feest hebt, een relaxte borrel of lekker rustig aan doet. Ik ga in ieder geval naar vuurwerk kijken met een met een traan (van geluk) en een hele dikke glimlach :))

Cheers op het leven!
Sara

 


 

De foto’s bij dit artikel zijn gemaakt door Landa Penders op het TIME TO RENEW event van Osier (een prachtig vegan tassenmerk!) en The Impact shop (een conscious fashion store in Amsterdam). Tijdens dit event heb ik op mezelf en het afgelopen jaar gereflecteerd. Ik vond de foto’s goed bij dit artikel passen 🙂 Bekijk hier de aftermovie met mij erin!

3 Comments

  • Grappig, ik las de verkorte versie van deze blogpost net op Instagram, en besloot spontaan mijn eigen drempel te overwinnen en jou gewoon een appreciatie-mailtje te sturen. En nu lees ik de hele versie waarin je zelf al zegt vaker en vaker dergelijke mailtjes te krijgen 🙂 Ik zeg het toch nog eens, nu ik deze mooie foto’s zie: wat ben jij toch een prachtmens. Je straalt echt, binnen én buiten.

    Beantwoorden
  • Hi Sara,
    Bedankt voor je inspirerende artikelen dit jaar! In 2019 blijf ik je blog trouw bezoeken.
    Ik wens je heel veel geluk in het nieuwe jaar en enorm veel succes met je nieuwe baan!
    Het klinkt alsof al die veranderingen inderdaad niet voor niets zijn geweest en de puzzelstukjes langzaam op z’n plek vallen voor jou.
    You go girl!

    Beantwoorden
  • Jeetje, inderdaad ‘wat een jaar’ voor jou. Wat mag je trots zijn op jezelf!! Happy New Year <3

    Beantwoorden

Write a comment