vegetariër worden varkens
Daily thoughts

Misstanden (zoals in de vleesindustrie), waarom blijven we ons erover verbazen?

De afgelopen week werden we opgeschrikt door verschrikkelijk nieuws uit de vleesindustrie. Velen van ons hebben de beelden van het Belgische slachthuis nog op hun netvlies staan en overal om me heen hoorde ik geschokte reacties. “Wow, heb je het ook gezien? Heftig he, dit kan écht niet, toch?”. “Echt, hóe kunnen mensen zo met dieren omgaan?”. “Ik ga hierdoor toch wel wat kritischer over mijn vleesconsumptie nadenken, bah”. Net als de rest van Nederland vond ik het ook heftig. De harteloosheid van de mens is iets waar ik me over blijf verbazen. Tegelijkertijd zette de hele horrorslachthuis-gate me aan het denken. En niet alleen over de bio-industrie. Nee, ik verbaasde me over de geschrokken reacties. Ik dacht namelijk dat het algemeen bekend was dat er regelmatig misstanden in de vleesindustrie plaatsvinden. Dat mensen ook wel met hun boerenverstand snapten dat er achter gesloten deuren, op plekken waar dieren worden geslacht en vooral als product worden gezien, een kans bestaat dat respect soms ver te zoeken is. Laat ik duidelijk zijn: natuurlijk zullen er plekken zijn waar met een ‘zachtere’, minder heftige aanpak wordt geslacht (ik noem het expres niet ‘diervriendelijk’, want als je écht vriendelijk bent voor dieren, beroof je ze niet van hun leven, lijkt me). Maar hoe kun je er écht zeker van zijn dat het dier dat op je bord ligt, niet, of in ieder geval minimaal, heeft geleden? En dat dit een op zich staand geval was?

 

13537362

Als we héél eerlijk tegen onszelf zijn, dan weten we toch wel dat dergelijke misstanden plaatsvinden?

Precies, dat kun je niet. Ergens weten we wel dat er een mogelijkheid bestaat dat we bijdragen aan praktijken waar we eigenlijk erg op tegen zijn – al helemaal als we niet zo goed weten hoe het product (het stukje vlees op je bord) tot stand is gekomen. En toch hopen we dat het allemaal wel meevalt, en die hoop is vaak genoeg om door te blijven consumeren. Tót onze vrees werkelijkheid blijkt en er misstanden aan het licht komen, zoals de afgelopen week. Het herinnert mij als modeliefhebber aan de ramp in Rana Plaza (in 2013, waarbij zo’n 2000 kledingwerkers omkwamen toen een fabriek met erbarmelijke arbeidsomstandigheden en veiligheidsmaatregelen instortte), die de kledingindustrie liet schrikken. Hoewel men ergens wel wist dat het niet altijd pluis was, was men toch geschokt. Opvallend, toch?

En wat ik me dan afvraag, he. Als we héél eerlijk tegen onszelf zijn, en onze voelsprieten aanzetten… dan weten we toch stiekem ergens wel dat misstanden in dergelijke industrieën regelmatig plaatsvinden? En dat er aan grootschalige, onpersoonlijke massaproductie vrijwel altijd bloed kleeft? Dat er veel empathieloze mensen op de wereld zijn en teveel gesloten deuren? Dat grote, ondoorzichtige bedrijven helaas vaak gedreven worden door macht en winst? Dat we de wantoestanden waar we ons keer op keer over verbazen, ergens wel hadden kunnen zien aankomen?

 

YOGYAKARTA, INDONESIA - MAY 01: A pig is washed at a farm on May 1, 2009 in Yogyakarta, Indonesia. The World Health Organisation has issued a phase five Swine Influenza Virus (SIV) pandemic warning following the outbreak with positive reports of the virus spreading to the United States of America, United Kingdom and Europe. (Photo by Ulet Ifansasti/Getty Images)

Waarom hebben mensen filmpjes als deze nodig om hen pas te doen beseffen hoe het er mogelijk aan toegaat in de vleesindustrie?

Ik merk dat het me soms verdriet doet dat mensen vaak blijven denken dat misstanden op zich staande gevallen zijn en dat “het verder allemaal wel meevalt in de vleesindustrie”. En dat zo’n confrontatie met schokkende beelden vaak maar even effect heeft, en dat mensen het kort erna weer vergeten zijn en hun gedrag weer hervatten. Ik merk, nu ik dit typ, dat ik waarschijnlijk een beetje oordelend overkom. Maar ik merk het keer op keer, en ik wil het aankaarten. Ik moet het kwijt.

Kunnen we afspreken dat we kritisch blijven op wat we consumeren? Ik weet dat deze gevallen moeilijk voorkomen kunnen worden, en dat deze expres voor de buitenwereld verborgen worden gehouden. Ik eet zelf geen vlees meer, maar voor de vleeseters: ik geloof dat het geen kwaad kan om bewuster en zo dicht mogelijk bij de bron je vlees te kopen (waarbij ik – binnen de vleesector, dan – initiatieven als Koopeenkoe en De Tostifabriek erg waardeer). Risico’s op misstanden compleet wegnemen gaat ‘m niet worden, maar het zoveel mogelijk inperken ervan wel. Laten we bewust blijven van onze impact en proberen zoveel mogelijk te weten te komen over waar we aan bijdragen. Ik neem liever nét wat meer positieve maatregelen dan misschien nodig is, dan dat ik mijn ogen sluit voor wat ik vrees. Een betere wereld begint met liefde, voor alles dat leeft.

Laat ik dit artikel afsluiten met een filmpje van Moby, die zich onder andere inzet voor dit onderwerp. Of je nu van zijn muziek houdt of niet, ik vind het bewonderenswaardig hoe Moby zijn publieke rol gebruikt om op te roepen tot meer dierenliefde.

 

10 Comments

  • ZO eens! Ik werd in 2016 vega omdat ik wist dat het niet rooskleurig was, ik wilde het niet meer doen! Maar toen besefte ik me pas hoe slecht de rest ook is, maar het wordt zo verborgej gehouden… gelukkig wordt men zich steeds bewuster!

    Beantwoorden
    • Goed bezig! Ja, de krochten van de zuivelindustrie houden helaas ook nog veel misstanden voor ons verborgen. Eergisteren heb ik een avond gewijd aan het uitzoeken ervan, toen kwam ik ook wel achter een paar inzichten die me ervan weerhouden om nog volle bak melk te blijven drinken. Ook biologische melk. Ach, zo maken we allemaal stapjes!

      Beantwoorden
  • Ik dacht precies hetzelfde als jij Sara!
    Die beelden waren misselijkmakend, maar wat denken mensen over andere slachthuizen? Zou het daar zoveel beter zijn? Iedereen is tegen dierenleed, maar lang niet iedereen heeft het er voor over om te stoppen met vleeseten. Hoe verschrikkelijk het ook is, hopelijk heeft het op een aantal mensen toch het positieve effect dat ze wakker zijn geschud. Dan heeft het lijden toch nog zin gehad….

    Beantwoorden
    • Precies. Ik hoop ook écht dat deze beelden inderdaad in ieder geval nog zin hebben gehad doordat sommige mensen in beweging zijn gezet. Gelukkig hoor ik dat de politiek (Partij voor de Dieren) ermee bezig is, dus fingers crossed dat daar verbeteringen uit gaan komen!

      Beantwoorden
  • Mensen kunnen hun ogen wel sluiten, maar het neemt het leed niet weg. Zolang mensen inderdaad niet weten wat er allemaal gebeurd, vinden ze het wel prima. Ergens is het inderdaad wel jammer dat zulke beelden nodig zijn voor het besef, maar na twee weken vallen de meeste mensen weer in hun oude patroon en is het alweer vergeten. Laten we hopen dat er meer mensen zijn die deze industrie niet meer willen steunen. 🙂

    Beantwoorden
    • Precies, ik hoop dat filmpjes als deze in ieder geval wat mensen wakker schudden – en dan inderdaad niet alleen voor twee weeken, maar op de langere termijn. Fascinerend hoe ‘we’ continu vervallen in dezelfde patronen, als herinneringen weer langzaam worden weggevaagd en overgenomen door de waan van de dag. En hoe we inderdaad onze hoop op “dat het wel meevalt” laten bepalen dat we dan maar gewoon door kunnen gaan met ons gedrag. Want als het toch niet helemaal zeker is dat dieren écht zijn mishandeld, is het natuurlijk wel zonde om dat hamlapje niet mee te nemen in de supermarkt (not my thoughts though ;))… Lastige kwestie!

      Beantwoorden
  • Wat een goed artikel! Toen ik de documentaires keek over de misstanden in de bio industrie was ik er kapot van. Mijn omgeving zei altijd:”ja, dat is alleen in Amerika dat gebeurt echt niet hier”. Maar stiekem weet toch iedereen wel dat dat soort dingen gebeuren?! Het is echt vreselijk en voor mij een extra bevestiging dat ik hier niet aan wil bijdragen. Ik hoop zo dat mensen doorkrijgen dat dit gewoon niet kan. Dat je niet zo met dieren kan omgaan..

    Beantwoorden
    • Ja, inderdaad. Ik hoop ook zo dat mensen beseffen dat hun aankoopkeuzes direct gelinkt zijn aan misstanden als deze. Tuurlijk, elke consument hoopt dat het stukje vlees op zijn bordje nooit als dier heeft geleden, en zou daar nooit aan mee willen werken. Maar zolang de vleesindustrie zo achter gesloten deuren werkt, misstanden verborgen blijven en de consument gewoon doorgaat met kopen, zal er niet veel veranderen. En ik vind dat mensen wel écht meer mogen beseffen dat ook zij een stem hebben om hiertegen op te treden. Door die biefstuk te laten staan, minder vlees te eten of vlees te kopen op een plek die veel kleinschaliger en transparanter is, waardoor de kans op misstanden in ieder geval worden verkleind.

      Beantwoorden
  • Wat een ontzettend goed artikel heb je geschreven. Bedankt daarvoor! Ik vind het ook echt ongelofelijk dat mensen filmpjes nodig hebben om zich te beseffen dat dit soort dingen gebeuren. Wat ik nog ongelofelijker vind is dat mensen denken “dat het verder wel mee zal vallen”. Nee, het valt verder helemaal niet mee. Echt verschrikkelijk gewoon. Ik heb de filmpjes niet kunnen zien, ik kon de geluiden op de radio zelfs niet aanhoren. Dat is waarom ik geen vlees of vis meer eet.

    Beantwoorden
    • Ahh, wat een lieve comment. Dankjewel 🙂 🙂 Ik heb hetzelfde als jij, de aanname “dat het verder wel mee zal vallen” kan me écht frustreren. Het is zo makkelijk om je ogen te sluiten voor dingen en lekker in je veilige bubbel door te leven. Maar als iedereen zo denkt (wat eigenlijk helaas al grotendeels het geval is), gaat de wereld wel héél snel naar de mallemoeren! Goed dat je er zo bewust mee bezig bent!

      Beantwoorden

Write a comment