Thoughts

Over de zin en onzin van tweedehands kleding (hoe duurzaam is dat nou écht?)

Twee wee weken geleden bezocht ik de Warehouse Sale van Zipper. Héérlijk tweedehands schatgraven voor bodemprijsjes. LOVE IT! Ik was niet de enige schatgraver; het zag zwart van de hippe vogels die enthousiast in de rekken stonden te vissen. Tweedehands en vintage kleding is booming. “Hoera!”, zeggen duurzaamheidslovers, “super duurzaam!”

Maar dat gaat lang niet altijd op. Sterker nog: ondanks het duurzame imago, blijkt dat er júist veel niet-duurzame motieven en acties aan het kopen van (en handelen in!) tweedehands kleding vooraf gaan. Tijd voor duidelijkheid! Vandaag: alles over de zin en onzin van tweedehands kleding.

 

 

Zo’n tien jaar geleden bloeide de tweedehands markt snel op, toen Marktplaats zijn intrede deed (en eBay natuurlijk, maar voor de gemiddelde Nederlander was dat nog een ingewikkelde ver-van-z’n-bed-show). Ineens kon iedereen zijn spullen een tweede leven geven én er ook nog geld aan verdienen. Fantastisch! Ook ik kocht en verkocht regelmatig kleding via Marktplaats. Inmiddels doe ik dat niet meer via Marktplaats (want: teveel gedoe om in het enorme aanbod écht iets moois te vinden), maar via meer fashion minded platforms als United Wardrobe (trendy kleding, veelal van bekende, betaalbare merken en grote ketens) of The Next Closet (high-end designerkleding). Vintage vind ik vaak bij Episode of Zipper en voorheen bezocht ik nog wel eens een Kilo Sale. Ik hou ervan om schatten te vinden – al ben ik er niet méga goed in – en na een tweedehands aankoop geef ik mezelf altijd een schouderklopje: duurzaam bézig, Sara! Nice!

 

“Als je écht duurzaam met mode wilt omgaan, koop dan tweedehands. Met stip de allerduurzaamste optie!”

 

Ik denk dat veel mensen dat gevoel herkennen. Tweedehands kleding kopen heeft een duurzaam imago, vooral in de groene sector. En in hoofdlijnen klopt dat ook zeker: tweedehands kleding is in essentie natuurlijk hartstikke duurzaam. Het zorgt er tenslotte voor dat de levensduur van een kledingstuk flink wordt verhoogd. En dat is broodnodig in een modewereld waarin mensen kledingstukken gemiddeld maar een paar keer dragen en kledingstukken soms zelfs jarenlang mét kaartjes achterin de kast weg liggen te rotten (bizar dat dat gebeurt, toch? Waar koop je dan je kleding voor? Puur om iets meer te bezitten dan je al deed?). Hoe vaker eenzelfde kledingstuk wordt gedragen, hoe minder nieuwe kledingstukken er hoeven te worden gemaakt – en dus minder milieu-impact. En waarom niet; er is tenslotte al zoveel moois op de wereld dat een tweede of derde leven verdient!

Er is alleen een ‘maar’.

 

 

 

De keerzijde van tweedehands:
Het is lang niet altijd zo duurzaam

 

Tweedehands platforms zijn soms júist de belichaming van fast fashion

En die ‘maar’ gaat over hoe mensen met dat gegeven omgaan én de consequenties die het heeft. Steeds meer mensen kopen tweedehands kleding. Vaak niet vanuit duurzaamheidsoverwegingen; júist fast fashionmeisjes die nóg goedkopere kleding willen scoren, hebben de tweedehands markt ontdekt. Vooral als ik naar United Wardrobe en Marktplaats kijk vliegen de hippe, crappy, ongedragen floddertops me om de oren. Het stikt van de H&M’etjes, Zara’tjes en very fake designeritems, vaak in nieuw-of-bijna-nieuwstaat. De kaartjes er nog aan. Verkocht voor bijna-nieuwprijzen.

Het zijn vaak items die in een opwelling worden gekocht, veelal door jonge meisjes (getuige de aanfoto’s die je bij veel advertenties ziet), soms zelfs in meerdere maten. Als ze het zat zijn of het zit niet helemaal goed, verkopen ze het gewoon weer. En vervolgens vullen ze hun garderobe weer bij met nieuwe spullen, van merken die het allesbehalve nauw nemen met het milieu en goede arbeidsomstandigheden. Dat is niet duurzaam; als íets full speed fast fashion is en een koophongerstimulerend systeem aanjaagt, is dat het natuurlijk wel. De platforms kunnen hier weinig aan doen (en laat ik voorop stellen dat ik blij ben dat ze er zijn!), maar het is wel een belangrijke keerzijde.

 

Vintage kleding is soms de hele wereld over gegaan voordat jij het koopt

 

Is het je wel eens opgevallen dat de meeste kledingpartijen bij vintage winkels overeenkomsten hebben (en dezelfde trends najagen)? Ze worden vaak bij grote verzamelcentra en handelaren ingekocht, nadat ze wereldwijd worden verzameld en gesorteerd. Met andere woorden: de kans is groot dat die vintage Levi’s 501 van mij écht niet van een zoldertje in Nederland vandaan geplukt, maar ergens uit een verzamelpunt in de VS of Azië. Vintage kleding is dus niet alleen booming voor de consument; ook voor handelaars wereldwijd. Transport is een hele belastende factor in de modewereld: als kledingstukken meerdere keren de wereld worden overgevlogen of verscheept, wat is er dan nog duurzaam aan?

 

 

Bottom line: koop wat je wilt, tweedehands of niet, en wees je bewust van waar je aan bijdraagt.

 

“Oei”, hoor ik je denken, om vervolgens over te gaan in: “ja hállooooo… wat is dan in vredesnaam nog duurzaam? Dan kan ik nérgens meer kopen!”. No worries. Het laatste dat ik wil, is dat je blokkeert en geen geluk meer haalt uit het kopen van je kleding. Wat ik het belangrijkst vindt, is dat we ons bewust zijn van de verborgen impact van onze kleding. Dat we niet ons heil gaan zoeken in het één of het ander, zonder dat we weten wat daarvan de consequenties zijn. Tweedehands kleding kopen is een fantastische keuze, maar het is ook zeker interessant om soms juist voor een nieuwe optie te gaan:

 

Door kleding nieuw te kopen, oefen je actiever invloed uit op het systeem

Verreweg de meeste macht ligt in de modewereld bij de grote ketens. Zij bepalen de bizarre bodemprijzen, de snelheid waarmee wordt geproduceerd, de norm voor arbeidsomstandigheden en het grootste gedeelte van de milieu-impact. Pas als zij de noodzaak ervaren om hun productieproces te veranderen, zal het tij écht keren voor de industrie. Om daar actief op te sturen, heeft het meer zin om bij merken te kopen die wél duurzaam en eerlijk produceren, zodat zij in grootte groeien en zo meer positieve invloed kunnen uitoefenen (en fast fashionmerken inspireren om te veranderen). The good guys supporten en hen aan een groter marktaandeel helpen, is een hele duurzame keuze! Het is hoe een Tony’s Chocolonely een immense verandering in de chocolade-industrie in gang heeft gezet. Dat kan ook in de modewereld – in elke wereld, trouwens.

 

Door kleding tweedehands te kopen beperk je de afvalberg

Tegelijkertijd is tweedehands kopen nog steeds overall een vrij duurzame keuze. Je koopt producten die – om welke reden dan ook – zijn afgedankt en die zonder een nieuwe eigenaar op de afvalberg zouden belanden. En hoewel de toegankelijkheid van tweedehands kopen aan de ene kant een snellere doorlooptijd kan aanwakkeren, vind ik dat (met uitroeptekens!!) geen reden om het niet meer te doen.

Bottom line vind ik tweedehands en vintage kleding kopen nog steeds een geweldige, duurzame keuze. Míts we er bewust mee omgaan en het niet als reden gebruiken om onze koophonger aan te wakkeren, natuurlijk. Koop wat goed voelt en waar dat goed voelt. Tweedehands of niet.

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

Fotocredits: Mija, Levi’s.

5 Comments

  • Heel goed dat je dit zo aangeeft! Ik ben zelf fan van United Wardrobe, omdat ik daar tweedehands items kan vinden die wél mijn stijl zijn. Dat is in tweedehands winkels vaak wat moeilijk helaas 🙁 Maar ik snap je punt wel helemaal. Gelukkig is mijn kast nu af en hoef ik voorlopig even niets meer te kopen, dat is ook duurzaam haha 🙂

    Beantwoorden
  • Goed artikel, hier denk ik de laatste tijd zelf ook wel over na! Ik ben zelf eigenlijk om deze reden juist helemaal geen fan van United Wardrobe. Ik vind hun recente samenwerkingen met heel veel bekende instagrammers/bloggers erg tegenstrijdig. Bloggers en instagrammers krijgen/kopen zo enorm veel kleding en verkopen deze dan vaak weer door voor bizar hoge prijzen (ik weet dat sommigen dit ook wel weer aan goede doelen schenken bijvoorbeeld, maar het gaat me meer om het kopen en vervolgens weer doorverkopen waarmee je het hele fast fashion juist weer in stand houdt). Dus ik merk dat ik zelf juist meer fan ben van marktplaats. Daar zitten natuurlijk ook wel handelaren/professionele verkopers, maar toch ook meer mensen (heb ik het idee) die gewoon van een aantal kledingstukken af willen en iemand anders daar weer blij mee kunnen maken.

    Beantwoorden
  • Dit is echt precies waar ik gister ook aan dacht toen ik wat dingetjes wilde verkopen op United Wardrobe. Dat platform ademt fast fashion. Eígenlijk vind ik dat we sowieso teveel bezig zijn met kleding en uiterlijk vertoon. Ik doe daar zelf net zo hard aan mee hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar er klopt iets niet aan.

    Beantwoorden
  • Goed artikel! Ik merk bij mijzelf dat de drempel om iets te kopen een stuk lager wordt in een tweedehands winkel want ik fop mijzelf als het ware om te denken dat tweedehands helemaal Okay is en duurzaam. Toch ben ik super blij met de twee PERFECTE zomerjurkjes die ik vond. Wat ik zelf groot voordeel vind van tweedehands is dat de pasvorm over het algemeen zooo veel beter is dan de fast fashion ketens, bij de laatste lijkt het alsof de ontwerpers het überhaupt niet interesseert dat er een mens met billen en borsten in moet kunnen.
    Maar zoals gezegd moet ik wel mijzelf behoeden voor de altijd op de loer liggende koopdrift.
    Wat betreft de sites/apps, united wardrobe maakt me ontzettend verdrietig, de hoeveelheid kleding van prut kwaliteit benauwd me, alles lijkt gericht op de zoveelste quick fashion fix voor zo weinig mogelijk geld.

    Ik weet niet of jij kleinschalige initiatieven kent in Amsterdam waar particulieren kleding kunnen verkopen? Ik heb namelijk een hele berg (nog mooie en soms merk) kleding (na uiteraard een hele hoop naar de kringloop te hebben gebracht) waar ik vanaf wil na kritische uitpluis sessies en ik kan me voorstellen dat er gelijkgestemden zijn in Amsterdam. Het gaat me niet zozeer om geld verdienen maar ik kan het echt niet over mijn hart verkrijgen het zomaar weg te doen en nu ligt het maar zielig in een tas.

    Beantwoorden
  • Helemaal mee eens. Mbt de diverse sites, ik heb er gemengde gevoelens over. Ik zoek, en verkoop, ook op de welbekende sites, zoek meestal zo gericht mogelijk. Nu zeker, met een opgroeiende dochter, maar voor de schoolspullen(denk dansen, gym, rugzakken enzo) lukt het aardig. Zelf raak ik mijn miskopen, want zo zie ik t maar, amper kwijt, die breng ik liever naar een leuke winkel hier in de buurt. Er wordt zo veel gekocht en weer verkocht! En hoe vaak hebben ze niet een ‘ innamestop’! Er is zo’n overschot…en niet altijd een middenweg tussen fashion en vormeloos. En breek me de mond niet open over hoe vaak je ‘nagelnieuw’ of ‘ ik doe niet aan retourneren’ ziet staan. Mensen kijken zich niet bewust van wat ze nou eigenlijk aan het doen zijn. Ik ken zoveel mensen die mbt kleding de redenatie liever een goedkope wasmachine, en na een paar jaar weer een nieuwe , want het is niet zo duur, volgen, ik kan er niet bij met mn verstand. Het zal wel te maken hebben met sociale druk of zo, of te veel keus( estress)…niet dat ik het briljant doe, maar mijn kleine garderobe en portemonee maken wel dat ik na moet denken bij elke keuze. En, ik ben niet gauw van de impulsaankopen, gelukkig.

    Beantwoorden

Write a comment