Whatever Nice

To watch: A Plastic Ocean (documentaire)

Plastic… we consumeren er ontzettend veel van. Het zit niet alleen in een groot deel van de producten die we gebruiken (gebruiksvoorwerpen, meubels, kleding, noem maar op), het zit ook in grote getale om onze producten heen. Plastic flessen, zakjes, dopjes, tassen, doosjes, flacons, netjes, folies, potjes… na gebruik gooien we het zonder pardon in de prullenbak. Weg ermee, uit ons leven. Maar plastic gaat niet weg. Sterker nog: plastic is onverwoestbaar. En aangezien slechts 7% van al het plastic wordt gerecycled, ligt 93% van jouw levenslange plasticverbruik (en geloof me: dat gaat niet om ‘slechts’ een paar kilo) momenteel ergens anders op de wereld. Plastic hoopt zich op. En ja, dat is heel zorgwekkend. En toch gaan er nog maar weinig alarmbellen af bij het grote publiek.

Daarom is het zo belangrijk dat iedereen A Plastic Ocean (2016) kijkt. Deze documentaire kaart de groeiende plastic soep namelijk vlijmscherp aan. Journalist, filmmaker en walvisliefhebber Craig Leeson gaat op onderzoek uit wat de impact is van al het plastic dat we weggooien op de wereld. En ik kan je vertellen: de cijfers en beelden zijn indrukwekkend. Vrijwel alles van de miljoenen tonnen plastic die we per jaar gebruiken, belandt in de oceanen en langs de kustlijn. De impact ervan is enorm. 50% zinkt naar de bodem, waar zich enorme afvalbergen vormen onder water – de zeebodem ligt compleet bedolven onder plastic flessen. Dieren raken erin verschrikt of eronder bedolven, en dan heb ik het nog niet eens over de enorme hoeveelheden plastic die ze inslikken en waar ze aan overlijden. Het zonlicht, de golven en het zout zorgen voor erosie en versplintering van het plastic, dat in grote getale in ons drinkwater en voeding terecht komt (als we het al niet binnenkrijgen door de (zee)dieren die we consumeren). En dan is er óók nog de enorme schade die de enorme plasticbergen aanrichten aan de kustlijnen van onder andere Sri Lanka. Het maakt de bevolking ziek en de bodem raakt ernstig vervuilt. De vooruitzichten zijn niet rooskleurig: volgens schattingen wordt er in 2025 tien keer zoveel plastic in de zee gestort als nu. Dit moet stoppen.

A Plastic Ocean is een indrukwekkende reminder dat we goed voor onze aarde hebben te zorgen en op plasticgebied héél wat tandjes bij hebben te zetten. Als consumenten kunnen we ons persoonlijke plasticverbruik proberen terug te dringen en bedrijven en overheden kritische vragen blijven stellen. In Rwanda geldt bijvoorbeeld een verbod op plastic tassen: iedereen in het land maakt daardoor gebruik van papieren tassen. Een geweldige maatregel, aangejaagd bij de overheid. Ik ga mijn plastic verbruik de komende tijd toch echt eens onder de loep nemen. Want dit kan gewoon écht niet langer zo. Als we allemaal minder plastic produceren, heeft iedereen – ook toekomstige generaties – daar profijt van. Daarom is het zo belangrijk dat we documentaires als deze kijken. Want, zoals Leeson zijn verhaal prachtig afsluit: “from knowing comes caring. And from caring comes change.”

A Plastic Ocean is onder andere
te bekijken via Netflix!


pic04

422b3b6d5e54b8ad6ad3194c1c80cbce

5 Comments

  • Ohh ik wil deze zien, maar ik durf niet :'(
    Hij staat op mijn to-watch-lijstje voor als ik weer een proefmaandje Netflix neem 😉

    (Pssst, Manilla in de Filippijnen of Colombo in Sri Lanka?)

    Beantwoorden
    • Aiiii, pijnlijk foutje! Nu je het zegt denk ik: “Ahum… tuurlijk”, maar Manilla en Sri Lanka kwamen aan bod en als no brainer heb ik ze lekker aan elkaar geplakt (ik had het echt niet door haha, ook niet tijdens het nalezen… whoops 🙈😁). Tot zover mijn topografieskills. Hihi thanks, gecorrigeerd! Mooie docu is het, echt kijken hoor!

      Beantwoorden
      • Sorry, toponerd en perfectionist hier 😉 Maar hé, voor ons verwende westerlingen is dat toch allemaal gewoon ‘ontwikkelingsland’? 😛

        Beantwoorden
  • Dank voor de tip, ik ga de documentaire kijken:)

    Beantwoorden

Write a comment