Silver ankle boots Asos
Fair fashion

Trendgevoelige superschoenen: to keep or not to keep?

Het creëren van de perfecte slow én fair fashion garderobe is bij mij nooit zonder slag op stoot gegaan, dat is misschien wel duidelijk als je mijn zoektocht een beetje volgt. Ik deel wel vaker dat ik het soms moeilijk vind om mijn eigen principes na te leven. Ik heb het idee dat ik het mezelf niet te moeilijk maak en ik sta er heel relaxed in (“elke stap is er één!”), maar tegelijkertijd vind ik van mezelf dat ik bést een beetje moeite moet doen voor iets waar ik in geloof.

Mijn garderobe is het afgelopen jaar steeds meer basic geworden. Logisch; bij een slow fashionmentaliteit horen duurzame items, die lang meegaan én kwalitatief zijn. Ze zijn minder trendgevoelig, waardoor je er langer plezier van hebt. En met die basic garderobe voel ik me fantastisch. ’s Ochtends een outfit uitzoeken is peanuts geworden (gewoon een goed zittende trui, een jeans en enkellaarsjes en ik vind dat ik weer goed voor de dag kom) en het past bij me. Ik hóef niet altijd maar het nieuwste van het nieuwste te hebben en voorop te lopen bij elke trend. Die behoefte is binnen iets meer dan een jaar compleet uit mijn hoofd weggevaagd. Héérlijk rustig, kan ik je vertellen… maar soms komt er een trend voorbij waar ik toch wel heel warm voor loop. En tsja, wat doe ik dan?

Ik heb altijd een voorliefde gehad voor pailletten, glitters en metallic gekkigheid. En aangezien ik vind dat je soms niet te hard moet zijn voor jezelf, besloot ik mezelf een keer te verwennen.

Tot een paar jaar geleden hield ik van een beetje gekkigheid hier en daar. Ik hield van pailletten en glitters, van goud, zilver en metallic (allemaal met mate :)). Jurkjes, jasjes, gekke nepbontkraagjes; kledingstukken met een twist. Ze maakten voor mij fashion fún; een leuk spel waarin ik mezelf kon uitdagen en spelen met mogelijkheden en versies van mezelf. Hoewel ik met mijn nieuwe, enorm geslonken garderobe véél gelukkiger ben met wat ik heb, merk ik dat ik de speelsheid soms een beetje mis.

Ttoen de metallic schoenentrend inzette, was ik meteen verkocht. Ik zat me regelmatig te verlekkeren op zilverkleurige enkellaarsjes en ik zag mezelf al helemaal glunderend lopen met een mooie oversized trui, een zwarte skinny jeans en dan die metallic laarsjes. Rode lippenstift om het af te maken en die simpele outfit met een twist zou geboren zijn Aangezien ik vind dat je soms niet te hard voor jezelf moet zijn, besloot ik zilver-metallic enkellaarsjes te bestellen in de sale van Asos. Als cadeautje aan mezelf; een gift aan mijn inner glitter girl, die soms even uit de band wil springen. Ik deed het gewoon. En onlangs ontving ik ze. Super excited opende ik de doos. En daar lagen ze, die AWESOME zilveren laarsjes. Precies zoals ik me had voorgesteld, met ietwat smalle schacht (mooi aansluitend!) en een klein hakje. I LOVED IT. Meteen trok ik ze aan en ik bekeek ze in de spiegel. Gecombineerd met mijn zwarte, lange jas vond ik ze toch wel heel gaaf (zie foto, zoiets moet ik altijd even vastleggen voor mijn eigen database ;)).

 

zilvereschoenen_1

Hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik begon te twijfelen. Zo vaak ging ik ze niet dragen, en ik zou er waarschijnlijk tóch wel snel op uitgekeken zijn.

En toch knaagde er iets aan me. Ik keek naar mezelf en hoewel ik ze fantastisch vond, moest ik toegeven dat ik mezelf er volgend jaar niet meer mee zou zien lopen. Ik zou ze het komende jaar soms aantrekken en misschien nog nét volgend jaar. Daarna zou ik ze niet interessant meer vinden, denk ik. Bovendien zijn het items die ik niet constant draag. Voor naar mijn werk zijn ze te heftig en voor die overige 3 dagen in de week ga ik ze ook niet constant dragen, want ik hoef geen “ja weet je wel, die chick met die eeuwige metallic schoenen”-situatie. Ik ging steeds meer nadenken hoe relevant deze laarsjes voor mij waren en hoe langer ik erover nadacht, hoe zekerder ik werd dat ik ze eigenlijk niet nodig had en dat ze volgens mijn nieuwe principes geen goede investering zouden zijn. Uiteindelijk besloot ik ze vol overtuiging, en niet eens met pijn in mijn hart, terug te sturen. Misschien uiteindelijk niet zo’n sympathiek gebaar naar het milieu (oh, hi, dubbel transport voor niks), maar het heeft me wel een inzicht gegeven: dat mijn eksterogen soms wat beter na mogen denken. Dan maak ik namelijk andere keuzes dan wanneer ik op mijn eerste gevoel zou afgaan. Back to basics, dus. Met hart en ziel!

4 Comments

  • Wauw Sara wat mooi omschreven. Ik had niet verwacht dat je ze zou terugsturen toen ik het begin las haha. Ik vind het knap dat je zo kan relativeren over trendgevoelige items. Ik hoop dat ik kleding ook zo kan beoordelen voordat ik het aanschaf.

    Beantwoorden
  • Wow, sterke keuze hoor, dat zou ik superlastig vinden!

    Beantwoorden
  • Wat super herkenbaar dit! Ik heb af en toe nog ontzettend koopdrang en dan zit ik allemaal webshops af te sporen. Uiteindelijk koop ik nooit wat, maar een beetje gefrustreerd ben ik dan wel. Het helpt bij mij om het op een lijstje te zetten en een paar weken later weer te kijken of ik het écht wil hebben. Vaak blijkt dat niet het geval te zijn. Soms wel, dan is het oké en mag ik mijzelf best een keer blij maken 🙂 Toch merkte ik dat het afgelopen jaar dit bijzonder weinig voorkwam en ik echt een stuk minder heb gekocht. Maar oh wat word ik blij en blijf ik blij van de spullen die ik dan wel koop.

    Beantwoorden
  • Herkenbaar 🙂

    Beantwoorden

Write a comment