Vegan Challenge Diary Week 2
Daily thoughts

Vegan Challenge Diary – week 2: het wordt er niet gemakkelijker op!

Zo, hij zit er weer op: week 2 van de Vegan Challenge. En wat een challenge was het! De vorige week (zie Vegan Challenge Week 1) kon je lezen dat ik me erover verbaasde dat er in werkelijk o-ve-ral (in mijn perceptie, althans) dierlijke producten zitten verwerkt. Een vrij heftige ontdekking, die ervoor heeft gezorgd dat ik een paar keer de mist in ben gegaan. Ik moet zeggen: ik had al niet verwacht dat ik de challenge zonder emotionele kleerscheuren zou doorkomen, maar toch gaat het me moeizamer af dan verwacht. Hoe verging het me deze week?

Dag 8 – zaterdag

Dag 8 begon weer met goede moed. Ik maakte een hummusspread met rode bietjes (zie foto, veel mensen vinden het knalroze prutje er niet zo lekker uitzien, maar geloof me: het is heerlijk!) en ik smeerde het op een lekker versgebakken brood dat ik zelf in dikke plakken had gesneden. Ontbijt & lunch: top. Check. Maar rond een uur of 19:00 werd de moeilijkheidsgraag verhoogd. Ik ging met vrienden borrelen (in het héérlijke namiddagzonnetje bij De Ceuvel in Amsterdam Noord, mocht je het kennen) en we hadden een hele rits aan borrelhapjes besteld. Helaas was behalve het brood met de dip en de frietjes niks vegan en van de kaasplank bleef de blauwaderkaas alsmaar liggen. Maar laat ik daar nu DOL op zijn – what do to? Ehh… het zal niet als een verrassing komen: ik heb een paar stukjes heb buitgemaakt. En dus vegan-wise gefaald. Maar ontzettend genoten. Die smáááák…

Later op de avond kregen we weer trek en terwijl de rest een Turkse pizza ging halen, dook ik de supermarkt ernaast in om op veganfoodjacht te gaan. Maar ik was al een beetje moe en ik had totáál geen idee wat ik moest halen. Na veel te lang rondgehangen te hebben, heb ik maar een droge Italiaanse bol gegeten. Ik denk dat je je wel kunt voorstellen dat het een beetje triest en ontzettend onbevredigend voelde. Op dat moment voelde ik me flink beperkt en kon die hele Vegan Challenge me gestolen worden. Maar ik weet: alles is een momentopname en morgen is weer een nieuwe dag.

 

IMG_9152_1000

Dag 9 – zondag

En dat bleek! Op zondag at ik namelijk het aller-áller-ALLERlekkerste vegan broodje ooit (met gegrilde en artisjokspread). In het Oosterpark in Amsterdam, waar ik bij in de buurt woon, is onlangs het prachtige Hotel Arena en bijbehorende Park café-restaurant geopend. Ik ben helaas zo’n type dat zich nogal bezwaard voelt als ze in het openbaar foto’s maakt van haar eten, dus je moet het met een lelijk, snel snapshot doen (maar geloof me: DIE SMAAK…). Mocht je een keer in de buurt zijn: zorg écht dat je dit broodje een keer probeert. Als al het vegan eten op de wereld zo kan smaken, ben ik om. Echt.

Zondagavond – ja, die heerlijk warme dag van 22 graden – ging ik met vrienden BBQ’en in het park. Supergezellig natuurlijk, maar wat eet een vegan van de barbecue? En een luie eigenlijk-helemaal-niet-vegan-die-zichzelf-in-een-challenge-pusht? Gelukkig ben ik nogal een brood-met-dip-liefhebber, dus ik heb me overdadig tegoed gegaan aan stokbrood en turks brood met hummus en veganistische tapenades (ik wist helemaal niet dat tapenade vaak kaas bevat). Van de salade heb ik netjes de mozzarella geskipt en van de BBQ heb ik gegrilde groenten en vegetarische worstjes op. Met curry, want dat mag gewoon! De worstjes bleken niet helemáál veganistisch te zijn (er zit scharrelei-eiwitpoeder in – I know… seriously?!), maar ach… Prima dagje, zo.

IMG_8251_1000

Dag 10 – maandag

Maandag at ik netjes brood met hummus (ja, alweer – ik word nog een keer een blokje hummus als het zo doorgaat, maar ik krijg er maar geen genoeg van) en wat fruit tussendoor. Heel saai, eigenlijk. ’s Avonds besloot ik pizza te maken. En terwijl het exemplaar van mijn vriend doordrenkt van salamivet en smeltkaas (sommige mensen denken dan: “bah”; ik denk dan: “mmm… zo lekker”), was ik veroordeeld tot een supergezonde, lekkere en vrijwel vetloze groentepizza. Ik moet zeggen dat ik de strooikaas een beetje miste, maar ik vond dat ik niet moest zeuren. Dit was écht best wel lekker! Om de dag af te maken maakte ik ’s avonds een reep vegan Tony’s Chocolonely buit: die variant met pure chocolade, amandel en zeezout. En hoewel ik altijd witte en melkchocolade eet, kan ik best wennen aan wat vaker pure chocolade. Die ga ik erin houden!

IMG_9159_1000

Dag 11 – dinsdag

Dinsdag was een prima dag met weinig bijzonders. Behalve ’s middags, dan. Ik ging met vriend S. een kop koffie drinken. Nu ‘mogen’ (ik weet het, zo’n negatieve verwoording klinkt heel beperkend, maar het is helaas nog hoe ik me voel!) vegans natuurlijk geen melk in de koffie – en laat ik koffie nou precies alleen lekker vinden met melk. Dus bestelde ik maar een appelsapje. Van alle gebakjes en koeken op de kaart was letterlijk alles verboden, maar ‘gelukkig’ stond er ook een banaan op de kaart. Dus at ik maar een banaan, terwijl S. een goeie plak bananenbrood aan het verorberen was, die ik eigenlijk ook wel wilde. Het voelde een béétje triest, maar ach. ’s Avonds pakte ik er een nieuwe favoriet bij: citroen sorbetijs. De de meeste sorbetijs blijkt namelijk vegan te zijn. YEY! ZO lekker!

IMG_8426_1000

Dag 12-13-14 – woensdag, donderdag, vrijdag

En zo kabbelde de week verder. Ik maakte veganistische ramen, een zoet aardappelgerecht en een simpele rode pasta (allemaal zonder foto, ik vergeet altijd foto’s te maken). Op donderdag had ik nog even een zwak moment, toen ik de hele dag naast een pot met paaseieren zat. JA HALLO. Hóe kan ik dat in vredesnaam weerstaan? Ik moet mezelf persoonlijke credits geven dat ik de hele dag maar 3 eitjes op heb, maar daar hebben jullie natuurlijk helemaal niks aan. Want een fail is een fail. Ach.

Verder is er niet zoveel veranderd, ten opzichte van week 1. De meeste dagen gaan prima, vooral als ik thuis kook of eet. Het is namelijk niet zo moeilijk om vegan recepten te vinden, daar zijn er genoeg van. Bovendien krijg ik elke dag inspiratie in mijn mailbox van de Vegan Challenge, wat ik echt top vind. Ook merk ik gelukkig dat snackmomenten gemakkelijker worden. Ik weet niet of het een vorm van afkicken is, maar ook uit mezelf grijp ik steeds vaker naar fruit, in plaats van naar vettigheid (ook al ligt er een noodzak vegan naturalchips in de kast). En daar ben ik heel blij mee, want het maakt niet alleen de challenge draagbaarder; het is ook écht beter voor me. Ook eet ik veel minder sauzen. Ik was altijd een groot mayonaiseliefhebber. Nu eet ik vaker aardappeltjes zonder saus en ik moet zeggen dat ik het niet eens heel erg mis. Ik besef nu dat ik zoveel saus at uit gewoonte en niet per se omdat het de smaak versterkte. Een mooi leerpunt, dat ik zeker meeneem!

Buiten de deur eten vind ik echter nog moeilijk. Keer op keer kost het me veel moeite om vegan opties te vinden, en vaak lukt het me ook niet. Misschien ben ik nog niet zo assertief of vindingrijk als de doorgewinterde supervegan, maar als mijn alternatief een droog broodje of een banaan is, gaat het ‘m toch echt niet worden voor mij.

IMG_9169_1000

Ik moet je bekennen dat ik een beetje opzie tegen de komende week. En als ik heel, héél eerlijk ben, heb ik ook al een schuldbewuste anti-vegankeuze gemaakt: ik ga namelijk twee bewuste cheatmomenten inlassen. Moment 1 is de verjaardag van mijn vriend. Een dag zonder taart, een gruwelijke kaasplank (en dat weet ik, want mijn moeder gaat ‘m deels meenemen) en lekkere chocoladedingen (ook mijn moeders schuld) kan ik gewoon niet aan. En ik kan maar beter beslissen dat ik die dag weer tijdelijk ‘normaal’ ga eten, in plaats van continu de fout in te gaan (ik ken mezelf) en me vervolgens rot voelen. Dan ga ik in mei wel een dagje door. Prima. Ook voor de paasbrunch ga ik een uitzondering maken. Althans: ik kan dan gewoon niet beloven dat ik het dan volhoud om 100% vegan te eten. Wat ik van de afgelopen 2 weken heb geleerd, is dat ik het namelijk wel leuk en haalbaar voor mezelf wil houden. En ik kom erachter dat ik eigenlijk nét wat te snel met deze challenge ben begonnen. Ik wilde meedoen, maar eigenlijk ben ik er nog niet klaar voor. En dat wetende, ga ik door. Maar wél onder mijn eigen challenge-voorwaarden. Wish me luck… ik ga het weer nodig hebben 🙂

17 Comments

  • Ik kan me zo goed voorstellen dat je helemaal gestoord wordt om iets te vinden buitenshuis… Dat is een van de voornaamste redenen waarom ik mijzelf niet vegan noem. Thuis eet ik overwegend veganistisch, maar buiten de deur is dat gewoon nog niet haalbaar voor mij. Het is precies wat je zegt, je moet er wel gelukkig van worden!

    Beantwoorden
    • Pfoe, ja ik vind het écht een struggle, soms. Maar inderdaad, het moet wel leuk blijven en als ik merk dat ik er echt een beetje moedeloos van word, ga ik vanaf nu kijken naar iets met kaas. Maar wat ik lastig vind, is dat ik dan ook nog liever biologische / veterarische kaas eet (waarom blijft iedereen toch dat stremsel gebruiken? Bah!). Maar vrijwel alle kaas die op broodjes zit, komt gewoon van uitgeputte melkkoeien. Hopelijk word daar in de toekomst ook nog iets voor bedacht! Ik denk ook dat ik binnenshuis op hetzelfde uit ga komen als jij. Overwegend veganistisch (en indien zuivel en eieren dan in ieder geval de ‘betere’ variant: zo lokaal, kleinschalig en diervriendelijk mogelijk geproduceerd) en buiten de deur gematigd.

      Beantwoorden
  • Ik vind het al super dat je er mee bezig bent! Ik volg niet echt de challenge qua recepten, want er is iets niet goed gegaan met mijn aanmelding haha… Maar ik eet wel voor 80 % vegan 🙂

    Beantwoorden
    • 80% is al superveel, inclusief mijn cheat moments kom ik daar ook ongeveer op uit, denk ik. Dus in dat opzicht zou je op mijn niveau prima meekomen met de challenge, hihi 🙂

      Beantwoorden
  • Hoi Sara, toch goed van je dat je het probeert, niet? Ik vind persoonlijk dat alle momenten die je wel lukken om plantaardig te eten toch als positief gezien mogen worden. Ik eet zelf ook niet 100% plantaardig, met name ook op de momenten die je zelf noemt, als je buitenshuis bent. Maar ik vind de momenten die je wel plantaardig eet, dragen nog steeds bij aan een betere wereld, ook al is het niet 100%. Dus dat is toch altijd goed te noemen 🙂 Voor de saus hè, misschien wist je het al, maar je kan de remia mayolijn 100% plantaardig kopen (is een pot) gewoon in de supermarkt, zodat je geen droge aardappeltjes hoeft te eten. Is misschien wel iets anders dan mayonaise, maar komt denk ik toch nog wel aardig in de buurt. Ik maak zelf tegenwoordig heel makkelijk zoete satesaus van 100% pindakaas van Ah, ongezoete sojamelk en ketjap manis. Ook erg lekker bij gebakken aardappels of rijst of eigenlijk overal wel bij 🙂 Groetjes Rianne

    Beantwoorden
    • Bedankt voor je lieve reactie, Rianne 🙂 Fijn om steeds meer te lezen dat er ook niet per se een harde lijn nodig is op vegan gebied: óf wel helemaal, óf niet. Zelf besef ik dat ook steeds meer. Ik ben bereid om langzaam te streven naar een meer en meer plantaardig dieet, maar buiten de deur zal ik dat niet voortzetten, denk ik. En ik kan gewoon écht geen afstand doen van die beruchte Franse stinkkaasplanken, haha… Maar wat betreft die mayo: daar had ik inderdaad van gehoord, ja! Ik ben zelfs al een aantal supermarkten langsgegaan om het te zoeken, maar bij al mijn Albert Heijns in de buurt hebben ze die helaas niet. Ik blijf verder zoeken! En die zelfgemaakte pindasaus is echt ZO’N goed idee! Thanks voor de tip. Die 100% pindakaas van AH eet ik altijd al (veel lekkerder en beter dan de pindakaas die ik daarvoor gewend was), dus die heb ik op voorraad. De eerstvolgende keer Indisch komt-ie zeker op tafel! 🙂

      Beantwoorden
      • Ja die pindakaas is lekker he 🙂 die eet ik ook graag. De AH verkoopt de remia mayolijn niet meer. Maar misschien heb je een Dirk, Plus of Jumbo in de buurt? Volgens mij verkopen die het nog wel. Ik moet tenminste ook weer een keer langs één van die winkels om de mayolijn in te slaan 🙂 En kaas is volgens mij één van de lastigste dingen voor de meeste mensen die willen overgaan op plantaardig. Ik eet ook nog wel kaas op mijn zelfgemaakte kaas uien broodje en momenteel heb ik weer een zwak voor ei. Maar zoals gezegd alle keren dat ik wel voor plantaardig kies tellen wel mee en ik eet toch gemiddeld al 6maal per week geen vlees en overwegend plantaardig op de kaas en ei na. Maar deze week is de hummus in de aanbieding bij de AH, dus ik zal mijn best doen om weer wat minder ei en kaas te consumeren. Maar je hoeft je zeker niet rot te voelen als je toch eens overstag gaat. Ik eet ook nog weleens MdDonalds en dan het liefst die BigTasty. Het punt is dat je het ook vast zelf plantaardig kan maken en misschien nog wel lekkerder zelfs, maar je hebt ook niet altijd zin om lang in de keuken te staan. (Zoals nu met de hummus, ik heb geen goede keukenmachine en met de staafmixer wordt het ook niet heel glad, dus soms is een kant en klaar bakje gewoon makkelijker en in dit geval blijft het nog wel steeds plantaardig, dus dat is weer een plusje 🙂 En daarnaast is het soms ook financieel niet mogelijk om de plantaardige variant aan te schaffen ten opzichte van de dierlijke of gewoon omdat het soms te omslachtig is om meerdere winkels af te moeten voor je weekelijkse boodschappen. Maar alle keuzes die je bewust en zelfs onbewust maakt voor plantaardig zijn goed en helpen mee tegen dierenleed en het milieu. Ik ben een voorstander van positief kijken en niet oordelen over wat niet goed gaat. Jij bent zelf de enige die bepaalt hoe ver je wil gaan in bepaalde keuzes en zelfs al eet je het hele jaar plantaardig en wil je één keer eens een hamburger, dan mag je dat lekker zelf weten en hoeft een andere niet te zeggen dat je niet ‘echt’ bent. Niemand bepaald dat voor een ander en alle beetjes helpen mee. (Zo dat was toch weer een lang verslag haha, maar bedankt voor je leuke reactie op de mijne, daarom wilde ik nog even de moeite nemen om terug te reageren 🙂

        Beantwoorden
  • Good luck!;-) Hou je van dadels?
    Ik heb sinds kort een soort gedwongen vegan dieet, vanwege mn gezondheid en op dit moment eet ik me ongans aan dadels en crackers met avocado;-P.

    Beantwoorden
    • Oh, gedwongen? Dat klinkt wel lastig! Omdat ik het al best wel lastig vind om me eraan te houden, en als je motivatie dan wat minder is, lijkt het me nóg moeilijker! Jááá, dadels! Die eet ik bij vlagen erg veel! En vooral sinds ik heb ontdekt dat ze bij Lidl een fractie kosten van de enorme prijzen die je bij Albert Heijn betaalt 😉 Mmmmm!

      Beantwoorden
  • Niet de ‘mislukkingen’ tellen maar alle momenten dat je wél vegan hebt gegeten, en je hebt meteen een ander beeld 🙂
    Succes met de verdere uitdaging, het went echt, al blijven sociale situaties soms lastig….

    Beantwoorden
    • Je hebt ook helemaal gelijk! En als ik daar over nadenk, zijn dat er ook echt een hoop. En ik heb mezelf al een aantal veranderingen aangemeten, daar ben ik ook erg blij mee! Vooral op ontbijt-, lunch- en dinergebied als ik thuis eet, denk ik dat veel veranderingen blijven zullen zijn. Dat is namelijk nog wel makkelijk. Het enige blijft die kaasplank, en soms een biologisch eitje hier en daar. Al wil ik die liever van een lokaal boertje gaan halen (nog even kijken waar ik die ga vinden in hartje Amsterdam ;)), omdat ik toch wel erg geschrokken ben van de shredderpraktijken waar haantjes doorheen gaan – óók in de biologische sector. Aldoende leert men…

      Beantwoorden
  • Succes! Ik vind het niet zo makkelijk… vooral buiten de deur…

    Beantwoorden
    • Dat is precies wat ik ook het moeilijkst vind. Als ik zelf kan koken, verzin ik wel iets. Maar ik ben er wel achter gekomen dat het plantaardige aanbod buiten de deur doorgaans echt minimaal is. We zijn het gebruik van dieren zó gaan integreren in ons eetpatroon, het is er echt van doordrenkt! En in overdreven mate, merk ik nu ook echt. Op vrijwel elke verpakking lees ik dat iets vrijwel vegan is, maar dat er dan nét een ienieminie beetje kippeneiwit aan toe is gevoegd. Dat vind ik de lastigste verpakkingen.

      Beantwoorden
  • Wat leuk om deze update te lezen en dat je zo eerlijk bent. Grappig want ik dacht dat je juist in Amsterdam mega makkelijk buiten de deur vegan kon eten. Of zoek je bewust dat soort plekjes niet op? Niet om je iets te verwijten, ik ben gewoon nieuwsgierig 😉 Ik vind het knap dat je door gewoon door blijft gaan ook al is het lastig. Je bent ook pas ‘net’ vegetariër en eerlijk gezegd vond ik dat al een hele ommeslag als ik naar mezelf kijk. Ik ben pas twee jaar vega en heb nog veel moeite met de vegan challenge. Zelf heb ik ook tijdens de paasbrunch gecheat. Ik miste echt mijn gekookte eitje, zo stom want ik kan gewoon overleven zonder ei. Maar op dat moment wilde ik gewoon een gekookt eitje. Enne heb je Remia Mayolijn in pot al geprobeerd? Smaakt net als normale mayo 🙂

    Beantwoorden
  • Leuk en interessant om te lezen, Sara (en vooral moedig dat je ermee begonnen bent en mensen er via je blog bewust van probeert te maken). Ik vind het knap – en zou het je niet kunnen nadoen! x

    Beantwoorden
  • Super goed hoor, Sara! Het is ook niet normaal om in één keer je eetpatroon om te gooien. Bewust cheaten lijkt me eigenlijk een ideale oplossing om het leuk te houden en dan heb je misschien straks ook nog wel zin om eens vaker structureel vegan te eten.
    En joh, je was het die blauwaderkaas verschuldigd! Voedselverspilling kan namelijk écht niet 😉

    Beantwoorden
    • Hahaha ik word zo blij van jouw comments, ik voel me altijd meteen goed over de keuzes die ik maak, ook al zijn ze niet altijd ideaal 😉 En precies, dat zei ik ook tegen mezelf: liever opeten dan weggooien, dan heeft het nog een doel gehad. Al moet ik zeggen dat ik anders misschien ook wel een klein stukje had geproefd hoor, hihi!

      Beantwoorden

Write a comment