Vegan_Challenge_week_1_header
Daily thoughts

Vegan Challenge Diary – week 1: zit er werkelijk in álles dieren verwerkt?!

Ohnéééé, waar ben ik aan begonnen?! Op een onbewaakt moment besloot ik in een vlaag van verstandsverbijstering mee te doen aan de Vegan Challenge. Voor ik het wist dacht ik “fuck it” en klikte ik op “ik doe mee!”, En dat betekende dat ik er toch echt aan moest geloven: heel april probeer ik zo plantaardig mogelijk te eten. En dat is  op z’n zachtst gezegd nogal een uitdaging: slechts drie maanden geleden besloot ik om te stoppen met het eten van vlees en vis (vooral vanuit dierenwelzijnsoogpunt, maar ook uit milieu-overwegingen). Een béétje snel misschien, om halsoverkop een maandje plantaardig te gaan eten. Bovendien kamp ik met een serieuze kaasverslaving (als in: Franse stinkkaasplanken, feta, mozzarella, roomkaas, geitenkaas, oude brokkelkaas, jonge, pittige, romige kaas… you name it), ik ben gek op alle chocolade behalve (vegan) pure en alles dat ook maar een beetje romig is.

Het zal je misschien niks verbazen dat ik er als een berg tegenop zag, stiekem. Bovendien had ik werkelijk geen enkel idee hoe ik het aan moest pakken, of wat ik dan allemaal wel mocht eten (behalve groente, fruit & ‘the other obvious’, dat snap ik dan nog wel). Ik doe niet mee om het per se een maand lang vol te houden. Sterker nog: waarschijnlijk ga ik om de haverklap falen, bewust of onbewust. Maar ik vond het een interessant experiment en ik was benieuwd naar de mogelijkheden – en niet alleen de beperkingen – van plantaardig eten. Daar ging ik dan, compleet onvoorbereid… wish me luck!

 

IMG_9104_1000

Dag 1: whoops! Meteen al de mist in (en hoe…)!

“Nou… daar gingen we dan”, dacht ik, toen ik wakker werd op dag 1. Vol goede moed, maar nog half slaapdronken, maakte ik een plantaardig ontbijtje klaar. Een bord met sojayoghurt, granola en een beetje pruimenjam (die ik nog overhad), heerlijk! Tót ik me bedacht dat jam natuurlijk gelatine bevatte en ik al zelfs de EERSTE OCHTEND al was gezakt voor de challenge. Typisch mij. Maar ach, even lachen om mezelf (“haha… sukkel.”) en weer door. Vol moed vertrok ik naar de supermarkt waar ik mijn plantaardige usuals haalde: humus, sojayoghurt, groentespread, druiven, olijven, wortels en een heel pakket nepvlees van de Vegetarische Slager – voor het geval ik echt helemaal over de rooie zou gaan.

’s Middags zat ik met mijn vriend bij De Biertuin en daar wilde dit vreetzakje graag nacho’s, want eten bij de drankjes vind ik gezellig (“ahh zullen we wat lekkers bij de wijn bestellen? En dan eet je wel mee he? Dat ik niet alleen eet? Dat vind ik niet gezellig!”). Ik had expres de “zonder kaas” variant besteld, en ik vond mezelf heel sterk op dat moment (er kwamen veel nachoschalen vol kaas langs, en die zagen er – eerlijk – 10x lekkerder uit). Bleek dat er alsnog creme fraiche op zat. En tsja, dat is zuivel. En lekker. Bah. Ik heb er maar een beetje omheen geschept. Mission accomplished, voor mijn doen. ’s Avonds at ik met vriendinnen en dit chaootje had natuurlijk niet doorgegeven dat ze plantaardig at. Het gevolg? Niet heel sterk: ik heb heel schuldbewust een vegetarische pizza met mozzarella gegeten JAJAJA heel zwak, ik weet het! Maar ik vond het onzin om de mozzarella eraf te scheppen en in de prullenbak te gooien. Hij was wel érg lekker, moet ik zeggen. De rest van de avond heb ik braaf alleen de humus op mijn stokbroodjes gesmeerd. Ik heb er niet op gelet of de rode wijn vegan was. Dat vond ik een beetje te ver gaan. Conclusie? Dag 1: faaldag. Maar ik had niet anders verwacht… 😉

(EDIT: 2 dagen later kwam ik erachter dat mijn pruimenjam pectine bevat en geen gelatine, en dat ik ‘m dus gewoon mag eten! Pectine is een geleisuiker, afkomstig van planten en vruchten! Yey! Echter las ik op de verpakking van mijn granola dat het was bereid met honing, en dat ik díe dus juist niet mocht. Ahum. Zo blijkt maar weer dat ik werkelijk geen idee heb wat de herkomst van mijn eten is, een mooie les)

 

IMG_7872_1000

Dag 2: ‘s middags ook een drama

Op zich ging dag 2 goed. ’s Ochtends at ik boterhammen met vegetarische kipfilet en ’s middags met humus. Maarrr… toen gingen mijn vriend en ik naar een Sunday Market op het Westergasterrein. Allemaal leuk en aardig, tot we toch wel honger begonnen te krijgen. En ik had natuurlijk geen idee wat ik nou wel en niet mocht. Heerlijke koeken? Nope. Gevulde wraps? Nah. Broodje biologische braadworst? Hell no! Kaasplankje? Boehoehoe!! Ik liep een beetje verloren rond en alles waar ik zin in had, mocht ik niet. Dan maar een frietje. Zonder mayo, uiteraard; een groot, groot gemis (ik ben echt een sauzenkoningin). Op dat moment voelde vegan zijn echt even als een beperking. Ik dacht: “waar ben ik in vredesnaam aan begonnen?” ’s Avonds maakte ik heerlijke broccolisoep en at ik olijven en druiven. Prima, al merk ik dat mijn chocoladecravings stiekem wel vaak door mijn gedachten gingen. Oreokoekjes (DIE ZIJN DUS VEGAN!!!!!!!) maakten gelukkig alles goed.

 

IMG_9093_1000
Mijn lunchfavoriet: een goede snee dikgesneden brood met avocado en de heerlijke auberginespread van Your Organic Nature (verkrijgbaar bij Ekoplaza, het is deze).

Dag 3, 4 en 5: over het algemeen een emotioneel drama

Dag 3, 4 en 5 heb ik netjes volgehouden. En daar is eigenlijk ook ook alles mee gezegd. Eerlijk, jongens? Ik vind het toch wel zwaar. Op dag 3 heb ik alleen maar plantaardige dingen gegeten en de enorme pot met dropfruitduo’s op mijn werk heb ik netjes laten staan. Toch had ik enorme cravings op snackgebied. En omdat ik nog niet thuis ben in de vegan mogelijkheden, leef ik snack-wise op wortels, olijven en druiven. En daardoor voelt het alsof ik op dieet ben. Als ik zo doorga, val ik ook echt veel af in deze maand.

Dag 4 bracht mijn lieve collega Lenny, die overigens een eigen vegan food blog heeft (For the love of taste, go check it out! :)) een homemade vegan chocoladetaartje voor me mee, om me een hart onder de riem te steken. Prachtig versierd met bloempjes en sinaasappel, en echt ontzettend lekker! Echt zo, zó lief! Het was mijn eerste vegan treat tijdens mijn Challenge en ik moet zeggen: het af me wel weer moed om door te gaan.

Dag 5 was emotioneel een drama. Wat had ik zin in alles dat ik niet mocht! Ik ben namelijk een disciplineloze kleuter als het om food gaat. Altijd al geweest: als ik iets niet mag, wil ik het éxtra. As we speak (dag 5, 22:00), zie ik dansende melkchocolade-eitjes en druipende kaasplanken voor me als ik mijn ogen sluit. But I will resist! Vandaag kwam ik er weer eens achter dat in zo ongeveer ALLES zuivel, eieren, dierlijke vetten of andere dierlijke bestanddelen zitten. En dat ik zelfs de verpakkingen van brood, pasta, noodles, pesto, chips én vegetarische vleesvervangers (dierlijke eiwitten) moet checken, omdat ook dát vaak niet vegan-proof is. Nee, vooralsnog ben ik nog niet de happy-de-peppie vegan die  met een big smile zegt dat het allemaal “háááártstikke goed te doen is!!!” Ik vind het moeilijk, en ik lijk wel de enige. ’s Avonds aten mijn vriend en ik bij De School in Amsterdam, omdat we er een filosofieles gingen volgen. Taco’s en frietjes zaten bij de prijs inbegrepen en toen ik vroeg of ze ook een veganistische variant kregen, kreeg ik netjes een exemplaar zonder kaas. Ik was blij dat het geen probleem was, want ik merk dat ik nog wel moet wennen aan het doorgeven van mijn specifieke eetvoorkeuren. Ik voel me toch nog een beetje bezwaard, iemand die moeilijk doet. Ook al weet ik dat het helemaal niet zo is.

 

IMG_7921_1000

Dag 6: best te doen

Dag 6 was daarentegen een goede dag! En dat kwam doordat ik een heerlijk recept voor veganistische ramen had gevonden (met gemarineerde beefreepjes van De Vegetarische Slager) én ik was in m’n eentje gaan lunchen bij Coffee & Coconuts in Amsterdam. Ik merk dat ik echt nog moeite moet doen om menukaarten te begrijpen, helemaal omdat ik sowieso al de helft van de super healthy ingrediënten van de gemiddelde hipstertent niet ken. Ik heb maar gewoon gezegd: “eeehh…. ik doe een vegan challenge en ik heb werkelijk géén idee wat vegan is, en wat niet. Kun je me alsjeblieft helpen?”. En toen kwam het goed. Ik kreeg een fancy bowl die best wel Insta-waardig is. Toch moest ik wennen aan de smaken, ik was dit helemaal niet gewend. Maar ik vond het érg leuk om iets nieuws uit te proberen! Voor vanavond heb ik een zak naturelchips gekocht. En die gaat op. HELEMAAL.

 

IMG_8016_1000

Dag 7: oeps, toch weer een foutje

Dag 7 ging heel goed, tot een uur of 22:00 ’s avonds. Overdag ging allemaal prima en zelfs bij het ‘avondeten’ ging het goed: van de nacho’s bij het chill-/zuipfestijn nam ik alleen de guacamole en de tomatendip – de roomdip liet ik netjes staan. Maar om 22:00 was ik wat drankjes verder en de honger begon toe te slaan. We waren bij iemand thuis en die had toevallig nog een vegetarische pizza. Wél met kaas, maar hé, “fuck it,” zei ik. “Ik heb honger en jammer dan”. Tsja… I blame the drinks 😉 Maar de schade was te overzien, vond ik.

Al met al vond ik het food-wise een zware week. Eerlijk! Ik moet gewoon écht ontzettend wennen. Het vraagt veel van me om zo’n grote omslag te maken, terwijl ik nog zo weinig kennis over het onderwerp heb. Ik geloof dat het zeker beginners-issues zijn (na een jaar weet je precies wat-wel-en-wat-niet), maar elke verpakking checken en er vervolgens bij 90% van wat je lekker vindt, achter komen dat je het niet meer mag, is niet zo’n lekkere binnenkomer. Toch ga ik natuurlijk vol goede moed door. Ik merk wel dat ik deze week veel over voeding heb geleerd, en dat ik me veel bewuster word van wat ik allemaal naar binnen schuif. Dat vind ik al een groot gewin, op zich! Op naar week 2… wish me luck! Ik ga het nodig hebben 😉

20 Comments

  • Super goed dat je meedoet en je je dus bewust wordt van vegan producten! Ik volg niet echt de challenge maar probeer gewoon zo om zoveel mogelijk vegan te eten. Alleen het avondeten is dat nu soms niet, omdat ik nog thuis woon!

    Beantwoorden
    • Oja, snap ik. Is toch wel heel lastig, als dan ineens je hele gezin rekening zou moeten houden met je hele specifieke eetpatroon. Goed dat je ondanks dat toch zo goed als vegan eet! Ik kan me voorstellen dat de koelkast en de voorraadkasten vol liggen met niet-vegan producten en om die dan allemaal te kunnen weerstaan… echt knap!

      Beantwoorden
  • Goed dat je mee doet zeg, echt een leuk stukje ook! Het begin is zeker niet makkelijk, maar je komt er wel. Ken je de website gewoonvegan.nl? Daarop vind je allerlei supermarkt producten die gewoon vegan zijn, dus dan hoef je geen wortels meer te snacken 😉

    Beantwoorden
    • Thanks! 🙂 Ja, die website heb ik de afgelopen week al een paar keer geraadpleegd, haha. Al moet ik zeggen (nu klink ik echt als een zeurkous, ik weet het…) dat er niet zoveel bij staat dat ik echt lekker vind. Maar wel heel fijn dat het er is, van een aantal producten had ik echt niet verwacht dat ze vegan zouden zijn. Zoals Skittles en de plantaardige kruidencreme van de Jumbo. Momenteel leef ik snack-wise op de vegan Tony’s chocolonely en natural ribbelchips. Ook goed te doen, hoor. Hihi 🙂

      Beantwoorden
  • Wauw. Dapper dat je dit aandurft! Super knap. Zelfs wanneer je “faalt” ben je nog altijd super goed bezig, want falen betekent tenslotte wel dat je het probeert!

    Succes. Ik ben heel benieuwd hoe de rest van de maand gaat.

    Beantwoorden
    • Wat lief, dankjewel 🙂 Zo probeer ik er ook tegenaan te kijken: het gaat er niet om dat ik een score haal van 100% succes, maar dat ik leer wennen aan meer plantaardig eten en leer over de mogelijkheden. En op dat gebied zie ik dit vooral als een geslaagd experiment!

      Beantwoorden
  • Ah ik vind het heel herkenbaar. Ik deed de veganchallenge toen ik zwanger was en in een soort van reddewereldmodus zat. Dat ging dus door gekke cravings en dat soort dingen he-le-maal mis. Maar wat je zegt het is al goed om eens te zien wat er allemaal in je eten zit.

    Beantwoorden
    • Aaah ja klinkt wel heel moeilijk, ja. Nu ben ik nooit zwanger geweest, dus ik weet niet wat al die hormonen allemaal met je kunnen doen, maar het moet dan wel extra moeilijk zijn. Helemaal omdat je ook nog extra vaak honger hebt en meer op je voeding moet letten. Wel heldencredits omdat je het juist tóch in die periode aandurfde om te proberen!

      Beantwoorden
  • Hihi, van jouw verhaal moet ik een beetje lachen en huilen tegelijk. Je schrijft zo leuk, maar wel echt balen dat het zoveel moeite kost.

    Ik vind het zo dapper dat je dit doet! Dat pas-net-vega, kaasverslaafde, chocolade- en roomliefhebber zijn heb ik precies zo en durfde de challenge dan ook nog niet aan. Dat doe jij maar mooi wel! Voel je vooral geen verliezer omdat het niet in één keer vlekkeloos gaat. Voor elk vegan maaltje dat goed gaat, heb ik dikke vette respect (en voor de rest heb ik begrip 😉 )

    Beantwoorden
    • Haha, ahh dankjewel 🙂 Fijne reactie ook, dit, dat geeft wel positieve energie! Op zich gaat het nu wel redelijk, maar ik heb zo’n idee dat het paasweekend wel eens goed mis kan gaan, haha. Ach, we zien wel. Inderdaad, elke overwinning is er weer één, hihi.

      Beantwoorden
  • Aahh lieve Sara wat jammer dat de challenge niet zo mega goed gaat. Ik herken wel veel van wat je zegt want bij mij gaat het ook niet 100% en ik had gister serieus een feta droom? Echt wat is er aan de hand? Veel dingen die vegan zijn, vind ik ook niet altijd lekker. Zoals vegan kaas of sojaroom e.d. Ik heb mazzel want bij mij op stage wordt altijd vegan gegeten en daar zijn alleen maar vegans waar ik ALLES aan kan vragen. Maar het zijn gewoon hele andere smaken en daar moet je aan wennen. Zo vond ik soja eerst niet weg te krijgen maar eet/drink ik het nu geregeld. Mag ik vragen wat je het moeilijkst vind qua ‘gang’? Ik ontbijt zelf elke ochtend met havermout (Ja echt ELKE ochtend haha) dus dat is makkelijk te veganizen. Maar qua lunch kom ik altijd weer terug op die eeuwige boterhammen met hummus. Trouwens ik zie dat je van fastfood houdt (hehehe) en ik herken het! De mayolijn van Remia is lekker (echt net normale mayo ik beloof het je). Sinds kort heb je in het vriesvak van de Appie ook Turkse pizza, zooooo lekker. Enne je hebt ook pizza bodems die je kan bekleden met allerlei lekkers. Niet echt een kant-en-klaar pizza zoals je had gehoopt maar toch. En je zou de Alpro kwark kunnen gebruiken voor een soort creme fraiche. Zou er dan wel wat kruiden aan toevoegen anders is het gewoon een kwak sojakwark 😉 Mijn eetdagboekje staat ook online als je benieuwd naar wat ik heb gegeten de afgelopen tijd. Niet om mezelf te promoten hoor maar meer als steun haha: http://clairecodi.nl/vegan-eetdagboek-week-1/

    Beantwoorden
    • Hahaha wauw, als je op het punt komt dat je fetadromen gaat krijgen, wordt het toch wel kritiek in je hoofd, denk ik! Haha. Hmmm… ja, qua gangen heb ik met het ontbijt, de lunch en het avondeten doorgaans geen moeite (als ik op mijn werk of thuis eet, althans). Het zijn vooral de snackmomenten, waarin ik voorheen naar kaas, chocolade en koekjes kon grijpen. Op mijn werk zat ik eergisteren een hele middag naast een grote pot met paaseitjes. Nou, dat is ZO killing, haha. Die pizzabodems heb ik toevallig drie dagen geleden belegd, dat was wel een geslaagd experiment ja! En die mayolijn kan ik nergens vinden in de supermarkt… ik ben al bij drie supermarkten geweest en bij twee hadden ze hem niet en bij de andere was-ie op 🙁 Ik ga morgen de jouwe eens doorspitten! Inspiratie is errrrrg gewild!

      Beantwoorden
  • To atje het zo eerlijk en hilarisch en herkenbaar opschrijft. En da doe ik nog niet eens mee aan de challenge. Ik vind het al zo moeilijk soms om er bij anderen uit te krijgen dat ik geen vlees eet. Heeel veel succes, je gaat er sowieso een hele hoop van opsteken.

    Beantwoorden
    • Thanks, Hermien 🙂 Ik moet zeggen dat nu ik die Vegan Challenge doe, ik het ‘vegetarisch eten’ ineens zo makkelijk en toegankelijk vind, dat ik daar nu helemaal niet meer tegenop zie (terwijl ik dat ook nog maar 3 maanden doe, en het net als jij soms lastig vond om te zeggen als ik bijvoorbeeld bij vrienden at – gelukkig eet bijna de helft van die groep inmiddels vegetarisch, dus dat maakt het wel makkelijker). Dat heeft het me dan wel weer opgeleverd 🙂 Dankjewel!

      Beantwoorden
  • Pfff wat verschrikkelijk eigenlijk he! Wel super knap dat je je er helemaal in vast kunt bijten, ik zou echt geen idee hebben waar ik moet beginnen…

    Beantwoorden
    • Haha nou, ik kan je vertellen: ik had ook écht geen idee (en eigenlijk nog steeds niet)! Maar het is een goede ingang om meer over voeding te leren en bekend te raken met plantaardige alternatieven. Sommige dingen zijn gemakkelijk te vervangen, andere wat moeilijker. Maar gewoon al leren wat er allemaal mogelijk is op plantaardig gebied, is al mooi meegenomen 🙂

      Beantwoorden
  • Heel herkenbaar allemaal! Ik probeer alles buiten het avondeten (eet bij mijn ouders..) vegan te eten maar het is zo moeilijk! Vorige week at ik een (ik dacht) vegan curryworst, bleek er alsnog eiwit in te zitten, fail.. Vandaag at ik een vegan broodje bapoa, juk.. Gelukkig zijn speculoos, oreos en tonny’s vegan :’)

    Beantwoorden
    • Ahh, ja… dat heb ik ook al een keer meegemaakt met vegetarische worstjes van de BBQ… daar bleken inderdaad ook scharreleiwitten in te zitten. Ach, aldoende leert men, toch? 🙂 En inderdaad, die Oreo’s en vegan Tony’s repen maken het allemaal nog een beetje draaglijk, haha.

      Beantwoorden
  • Ik vind het echt superknap dat je het probeert!
    Zelf probeer ik nu minimaal 5 dagen per week geen vlees te eten en heb daar al moeite mee….

    Beantwoorden
    • Ah wat lief, dankjewel Marianne! Ieder zijn uitdagingen – als je altijd een echte carnivoor bent geweest, is het al een hele stap om minder vlees te eten. Alle beetje helpen en alle stapjes wennen langzaam, waardoor er ooit misschien weer ruimte komt voor een volgende stap. En zo niet, ook goed. Al super dat je bewust nadenkt over je vleesconsumptie 🙂

      Beantwoorden

Write a comment