Fashion Revolution Week / Who Made My Clothes? / campaign
Fair fashion

Het is Fashion Revolution Week! Vraag merken: “Who Made My Clothes?”

Die fantastische outfit die je nu draagt, weet je waar die vandaan komt? Je schoenen, je jas, je top, jurkje, jeans… weet je van welk merk ze zijn, en hoe eerlijk dat merk te werk gaat? Weet je wie jouw kleding heeft gemaakt? En of het onder goede omstandigheden in elkaar is gezet – of misschien wel door een meisje van 10? De kans is klein dat je op alle vragen “ja” kunt antwoorden. Sterker nog: waarschijnlijk weet je alleen welk merk er in het labeltje staat, en het land waarin het is geproduceerd. Maar ‘made in Bangladesh’ zegt natuurlijk helemaal niks over arbeidsomstandigheden. En aangezien er anno 2017 nog steeds ontelbaar veel misstanden in die alles-behalve-transparante modewereld plaatsvinden, is het belangrijk dat er wél meer informatie over de achtergrond van onze kleding komt. De modewereld moet transparanter. En daarom is Fashion Revolution Week in het leven geroepen…

 

Who_made_my_clothes_header 3

Fashion Revolution Week:
Een week lang aandacht voor meer
transparantie in de modewereld

Tijdens de Fashion Revolution Week, die van 24 tot 30 april plaatsvindt, wordt wereldwijd aandacht gevraagd voor meer transparantie in de modewereld. De directe aanleiding voor dit initiatief is de ramp in Rana Plaza (Bangladesh, 2013), een enorme ramp in een kledingfabriek, waarbij 1127 kledingwerkers  omkwamen en meer dan 2000 mensen gewond raakten. Afgelopen maandag herdachten we deze ramp al tijdens Fashion Revolution Day (meer hierover? Lees hier!)

Tijdens Fashion Revolution Week worden er in meer dan 100(!) landen evenementen georganiseerd die voor meer bewustwording moeten zorgen. Tegelijkertijd loopt er momenteel een campagne, waar jij en ik op hele simpele wijze aan mee kunnen doen. Neem je favoriete kledingstukken eens onder de loep en stel jezelf de simpele, maar o-zo belangrijke vraag: “Who made my clothes?”. Neem een foto met dit kledingstuk (draag het binnenstebuiten zodat het label zichtbaar is, of houd het voor je) en plaats deze op social media met de hashtag #whomademyclothes. As we speak write, eigenlijk staat de Instagram-teller al op bijna 120.000 posts! Zóveel! Nu verwacht ik niet dat merken als H&M en Zara ook daadwerkelijk gaan reageren op de berichten, maar hopelijk zorgt de grote stroom van consumentenvragen voor meer bewustwording dat de keten écht transparanter moet.

 

Who_made_my_clothes_header 4

Alleen al die ene simpele vraag,
“Who made my clothes?”,
kan een positief verschil maken.
Doe mee!

Tegelijkertijd hebben wij als consumenten ook te beseffen dat we met zijn allen veel macht hebben. Als wij onze houding en gedrag veranderen en duurzamer en eerlijker gaan kopen, móeten merken wel mee. Denk je nu: “maar ik ben maar één persoon, een druppel op een gloeiende plaat! Dat heeft toch helemaal geen zin?” Nou, dan help ik je er méér dan graag aan herinneren dat elke grote verandering ooit klein is begonnen. Het feit dat er steeds meer vegetarische en veganistische opties bij komen in supermarkten en restaurants, komt doordat de vraag stijgt. Ook de duurzame modewereld komt langzaam op gang (er komen steeds meer eerlijke merken bij en grote merken lanceren bij bosjes zogenaamde ‘duurzame’ lijnen), maar ik zou daar graag een enorme stroomversnelling van willen maken. Het is ontzéttend cheesy, maar een betere wereld begint bij onszelf. En alleen al die ene simpele vraag, “Who made my clothes?”, kan zich als een waterrimpel uitspreiden en tot mooie dingen leiden.

 

Who_made_my_clothes_header 2

 

Inmiddels koop ik mijn kleding voornamelijk bij eerlijke, transparantie merken, maar van sommige items heb ik géén idee hoe ze geproduceerd zijn. En ook al zijn ze vrijwel allemaal tweedehands, toch ben ik wel benieuwd waar mijn Levi’s jeans, mijn Monki spijkerjack, mijn H&M Trend coltrui en mijn Pull & Bear jeans van zijn gemaakt. Deze week ga ik dan ook zeker een aantal “Who made my clothes?”-vragen stellen. Doe je mee?

Voor meer informatie
en tips voor wat jíj kunt doen,
kijk op fashionrevolution.org!

4 Comments

  • Super goed dat je hier aandacht aan besteed! Ik was er helaas te laat achter gekomen, ook omdat ik juist zo bezig was met wereldproefdierendag. Maar ik ben me er zeker van bewust en let op als ik iets nieuws moet kopen!

    Beantwoorden
    • Ach, jij hebt je juist weer voor een ander, prachtig doel: Wereld Proefdierendag! Zonder jouw input had ik daar ook nooit een oto van gemaakt, dus dank daarvoor 🙂 Zo zet iedereen zich weer voor andere, goede zaken in, ieder op zijn of haar eigen manier. Ik had ook graag meer aandacht aan Wereld Proefdierendag willen besteden, maar dat werd me zo kortdag inderdaad qua tijdsindeling net wat teveel. Maar goed bezig!!!

      Beantwoorden
  • Wat goed dat je hier over schrijft! Je foto’s zijn erg leuk geworden! Ik ben benieuwd of je reactie krijgt! Vorig jaar heb ik aan een eerlijk merk gevraagd wie mijn kleding heeft gemaakt, van hen heb ik geen reactie gehad. Dit jaar probeer ik Tommy Hilfiger. Ik ben benieuwd! Heb je trouwens als reactie gehad van Toms op je vragen over hun samenwerking met & Other Stories?

    Beantwoorden
    • Dankjewel, lieve Hailey! 🙂 Ik ben ook benieuwd, maar ik ga er niet van uit. Vorig jaar heb ik de vraag aan COS gesteld en niks terug gekregen. Maar ook al krijgt niemand een reactie; nog steeds is het een duidelijk signaal naar de modemerken, waar we gewoon mee doorgaan tot er wél wat gebeurt! Ik ben benieuwd of jij een reactie krijgt!

      Ik heb inderdaad reactie van Toms gehad, maar door drukte nog geen tijd gehad om het te verwerken. De schoenen zijn door Toms geproduceerd in China en de kleding wordt door & Other Stories geproduceerd, ook in China (het vest als enige kledingstuk in India). Over de arbeidsomstandigheden wordt het volgende gezegd: “Wij eisen dat de fabrieken werken onder goede arbeidsomstandigheden, eerlijke lonen betalen en de lokale arbeidsnormen volgen. Een gedragscode is ondertekend door al onze fabrieken. Ons productie personeel bezoekt regelmatig deze fabrieken om ervoor te zorgen dat ze de normen onderhouden. We hebben ook een externe auditor (www.intertek.com/consumer/auditing/), die de fabrieken minstens één keer per jaar bezoekt om ervoor te zorgen dat ze zich houden aan het juiste arbeidsreglement.”

      Ik merk dat ik hier nog niet zo van onder de indruk ben. Het is allemaal zó algemeen, dat moeilijk uit te zoeken valt om welke omstandigheden het dan precies gaat en wat die gedragscode dan concreet inhoudt. Bovendien – nu ga ik een aanname doen, hoor – stelt het niveau van die “lokale arbeidsnormen” in lagelonenlanden niet zoveel voor. Voor Bangladesh geldt bijvoorbeeld dat het wettelijk bepaalde minimuminkomen op € 50,- per maand ligt terwijl dit volgens internationale mensenrechtenorganisaties slechts 1/5 is van wat nodig is om een gezin met meerdere kinderen (wat vrijwel altijd het geval is) van onderdak en eten te voorzien. Dus ik vind het nog steeds een prachtige collectie en het is mooi dat er sociale projecten mee worden ondersteund, maar ik heb het idee dat ándere sociale projecten (namelijk: arbeidsomstandigheden) te weinig aandacht krijgen om ‘fair’ genoemd te worden. Zo, dat is mijn oordeel en daar moet u het mee doen, hihi 🙂 Wat vind jij hiervan?

      Beantwoorden

Write a comment