ik_ben_vegetarier_header
Daily thoughts

Food update: en toen was ik ineens vegetariër… EINDELIJK!

Jongens! Ik heb goed nieuws! Althans, dat vind ik zelf 😉 Ik wilde het al langer, maar nu heb ik dan eindelijk de knoop door kunnen hakken: ik ben tweeënhalve maand geleden gestopt met het eten van vlees en vis! Eindelijk! Alle diehard vegans denken nu waarschijnlijk: “pffff… amateur” 😉 Vlak voor de jaarwisseling schreef ik nog een artikel over het dubbele gevoel dat ik had bij mijn vleesconsumptie. Kort daarna besloot ik dat ik het roer om wilde gooien. Hup, Sara, klaar met die slappe hap en “maar…”‘s.  Op twee januari besloot ik om een maand lang vegetarisch te eten. Ik wilde mijn experiment bewust kort en behapbaar houden, want ik ken mezelf: als ik niet het gevoel heb dat iets “voor ááállltijd” moet, is de kans groter dat ik slaag. Yep, ik ben een kei in mezelf voor de gek houden. Daarna zou ik wel verder kijken. Nou, die vleesloze maand bleek – op z’n zachtst gezegd – een eitje en inmiddels ga ik al 2,5 maand vlees- en visloos door het leven. Hoe dat voelt? ONTZETTEND GOED! In hoofdletters, inderdaad.

 

1240x-big-sarah-illenberger-haehnchen-01

“Als je elk levend wezen een gelukkig, natuurlijk leven gunt en de slacht een verschrikkelijk iets vindt (waar je niet eens naar kunt kijken, terwijl je er wel aan meewerkt), moet je ze niet eten”, zei ik tegen mezelf. “Je bent waar je aan bijdraagt”.

Het afgelopen halfjaar begon ik me steeds slechter te voelen over mijn vleesconsumptie. Drie maanden geleden schreef ik nog:

“Mijn relatie met dieren is een hele rare, vind ik zelf. Ik hou van dieren (zo puur, zo mooi, zo waardevol!), en tegelijkertijd consumeer ik ze. Ik ga recht tegen mijn eigen principes van “goed zijn voor al het leven op aarde” in, en toch ga ik ermee door. Wat is er mis met mij?”

Die gedachte is na het plaatsen van dit artikel in mijn hoofd blijven spoken. Waar was ik mee bezig? Waarom liet ik zoiets onbenulligs als mijn kortetermijnbehoefte (“lekker, vlees!”) me weerhouden van mijn hogere idealen om goed te zijn voor alles en iedereen om me heen? “Als je van dieren houdt, moet je ze niet eten”, zei ik tegen mezelf. “Als je elk levend wezen een gelukkig, natuurlijk leven gunt en niet naar de slacht ervan kunt kijken, moet je daar niet aan bijdragen. En al helemaal niet met een kop-in-het-zand-steek-mentaliteit”. Dat ik van dieren hou en ze dus niet wil opeten, is mijn hoofdbeweegreden.

Daarnaast deden documentaires als Before The Flood, Cowspiracy en Terra me beseffen dat onze vleesconsumptie een enorme (veel te grote!) negatieve impact heeft op het milieu. De enorme bosrijke gebieden die worden weggekapt om graan en soja te kunnen groeien om al het vee te kunnen voeden voor de enorme westerse vraag, terwijl de lokale bevolking aan hongersnood leidt. De enorme hoeveelheid gassen die de veeteelt uitstoot en de negatieve invloed hiervan op het broeikaseffect. Het zeeleven dat uit balans raakt door de enorme visvangst (en bijvangst). Al met al geloof ik dat het enorm belangrijk is dat we onze vleesconsumptie anno 2017 eens goed onder de loep gaan nemen. De vorige maand las ik een mooi artikel van Rutger Bregman, die voor De Correspondent schreef over zíjn beweegredenen om vegetariër te worden (lees het hier) Prachtig verwoord en precies hoe ik erover denk. Een aanrader, lees het eens!

 

ik_ben_vegetarier

Ik ben (nog) geen veganist. Maar in één maand tijd ben ik veel vaker veganistisch gaan eten en dat vind ik al een mooie stap van mezelf.

Inmiddels kan ik mezelf dus vegetariër noemen, al heb ik een hekel aan alle labels en dus ook aan deze (want wie weet proef ik over een halfjaar weer eenmalig een stukje biologisch biefstuk – of zoiets – wat maakt dat mij dan?). Toch consumeer ik nog steeds dieren, want ik eet wel gewoon kaas, boter, eieren en melk. Biologisch en minder dan voorheen (behalve kaas), maar toch. Vegan leven is voor mij nog een brug te ver, al probeer ik me nu ook hierin te verdiepen. Ik ben in de afgelopen maanden ook vrij regelmatig bewust veganistisch gaan koken, zo’n 3 a 4 maaltijden per week. Daarnaast heb ik de (room)kazen op mijn brood ingewisseld voor hummus, avocado en groentespread. Mijn ochtendkwark is biologische kwark geworden en steeds vaker zelfs sojayoghurt. Tegelijkertijd moet ik helaas toegeven dat ik nog steeds een enorme kaasliefhebber ben. Ik heb ZO’N intense liefde voor kaasplanken met franse stinkkazen, daar kom ik voorlopig nog even niet vanaf. Maar ik heb met mezelf afgesproken dat ik alleen nog kaas eet als ik er echt van geniet (dus die tonnen strooikaas over de pasta zijn in mijn geval verleden tijd). Op het gebied van kleding ben ik ook nog geen vegan, al heb ik het afgelopen jaar alleen maar vegan tassen gekocht (al zegt dat niks over het komende jaar).

En zo maak ik langzaam stappen die ik voorheen niet voor mogelijk had gehouden. Helemaal het soms-bewust-voor-vegan-kiezen-verhaal is iets waarvan ik moet toegeven dat ik het een jaar geleden nog onzin vond. En op die kleine stapjes ben ik stiekem best wel trots. Waar het heen gaat? Geen idee. Maar deze koers bevalt me wel 🙂

 

Beelden: Sarah Illenberger.

16 Comments

  • Jeeeeej 🙂 Wat goed! Ik eet sinds juni 2016 geen vlees en vis meer en ben nu al een stuk meer op de veganistische tour. Het is prima om het in stapjes te doen 🙂

    Beantwoorden
  • Super goed bezig! Ik probeer ook te minderen met het eten van vlees, want ik vind het onnodig om iedere dag vlees te eten.

    Beantwoorden
  • Super goed! En je mag er zeker trots op zijn :). Ikzelf probeer ook meer en meer alle dierlijke producten te vervangen, maar veganistisch is toch een heel stuk moeilijker dan vegetariër (zeker bij uit eten en met een vriend die niet echt bereid is mee te werken)

    Beantwoorden
  • Hey, heb je deze tekst uit mijn hoofd gejat? 😉 Dat label vind ik ook een dingetje inderdaad. Ben ik nu vegetariër? Eet ik echt nóóit meer vlees? Ik doe het juist vanwege klimaat en milieu, dus één keertje vlees is dan niet zo erg. Maar waar leg ik dan de grens? Voorlopig is mijn streven 100% vega! Ook met sojayoghurt én kaas 😉

    Beantwoorden
    • Hahaha, ik ben dus niet de enige die er zo mee speelt! Stiekem wel goed om te lezen 😉 Ook mooi dat je jezelf niet per se ‘vegetariër’ noemt, maar gewoon iemand die ernaar streeft om vegetarisch te eten. Dan is het geen label, maar een doel of een beoogde standaard, die over het algemeen geldt, maar niet per definitie altijd de waarheid is. Oké, nu maak ik het misschien veel te complex, haha. Maar mij inspireert het wel! Thanks!

      Beantwoorden
      • Ook bij leek het wel of ik het zelf geschreven heb. Ik heb een dergelijke post al lang in mijn concepten staan, maar stel het plaatsen steeds uit omdat ik het zo moeilijk vind om mezelf te definiëren en omdat ik eigenlijk vind dat dat ook niet hoeft. Ik vermijd sinds 1 januari (eigenlijk met terugwerkende kracht, het was geen bewust goed voornemen) echt actief vlees (en ook vis dus), maar wil mezelf nog geen vegetariër noemen. Het is in de tussentijd twee keer voorgekomen dat het wel door het eten zat en dat heb ik gewoon opgegeten. Ik wil die vrijheid houden, omdat ik niet van de daken schreeuw dat ik eigenlijk geen vlees meer eet en ik het belangrijk vind om gastvrijheid niet te beschamen. Inmiddels weet bijna wel iedereen hoe ik erin sta en wordt hier ook rekening mee gehouden.

        Beantwoorden
  • Sara wat ontzettend goed dat je geen vlees of vis meer eet. Ik vond je artikel zo inspirerend en ik was al benieuwd wat je nou zou gaan doen. Ik denk dat deze manier (rustig aandoen en in stapjes) perfect voor jou werkt. Labels kunnen inderdaad motiverend werken maar als je het gevoel hebt dat dit te zwaar weegt moet je het lekker weglaten hoor. Ik eet zelf ook niet vegan maar wel zoveel mogelijk. Nu ken ik vega’s die dan bijna berekenen hoe vegan ze eten (dan eten ze 80% vegan) maar persoonlijk word ik al moe van het idee 😉 Ik eet wat voor mij behapbaar (haha) is en waar ik me prettig voel. Elke keer rek ik die comfortzone ietsjes op maar wel zo dat ik het kan volhouden. Ik vind het echt heel knap van je en je verwoord het allemaal zo goed! Mag ik dit artikel delen? 🙂

    Beantwoorden
    • Jaaa precies, dat hele berekenende gedoe en labelplakken is helemaal prima voor anderen, maar voor mij gaat het dan alleen maar als een verplichting voelen. Wat goed dat je zoveel vegan eet, ik probeer er ook (in stapjes, dus) naartoe te werken. Echt zo’n lieve comment dit, geeft me een dikke glimlach (én een flinke dosis motivatie). Ahh natuurlijk mag dat, ik voel me alleen maar vereerd! 🙂

      Beantwoorden
  • Jeeeee, goed bezig! 😀

    Beantwoorden
  • Wat goed, Sara! Wat dapper dat je het besluit hebt durven nemen om vlees en vis gedag te zeggen! Het veranderen van je eetgewoonten is een proces en daar mag je best de tijd voor nemen! Dat doe je ook! Na een tijdje wikken en wegen heb je deze stap, met succes, weten te zetten! Wellicht dat het op een gegeven moment goed voelt om nog een stapje erbij te doen, misschien ook niet. Doe het in ieder geval pas zodra je er klaar voor bent. Dan heb je de beste kans om het vol te houden. Dat is veel belangrijker dan hoe snel je een volgend labeltje kunt opplakken! Way the go girl! <3

    Beantwoorden
    • Ahh wat een superlieve comment, thanks! Het is wel mijn plan om steeds meer richting vegan te gaan, al zal ik echt moeten wennen aan het minderen van kaas. En dat ga ik nog wat tijd geven. En je hebt inderdaad helemaal gelijk, hoe meer ik (iedereen?) stapjes zet die op dat moment goed voelen en waar ik klaar voor ben, hoe groter de kans dat ik het ook echt volhoud. Dankjewel, Hailey 🙂

      Beantwoorden
  • Super goed! Ik vind het zoooo leuk dat steeds meer mensen hierover nadenken. Toen ik vegetariër werd in 2004 was het evht iets “raars” en gelukkig wordt het steeds meer mainstream en gezien als iets heel positiefs. En dat zorgt weer voor een nog beter aanbod in supermarkten en restaurants. Yayyy!

    Trouwens, ipv de kaas over de pasta kun ne eens biergist/edelgist vlokken proberen. Net echt! En ik ben onwijs fan van de vegetarische slager, vooral als je nog een beetje wil afkicken van je oude recepten 🙂 bij de winkel in den haag (sowieso is Den Haag een walhalla voor vegas) kun je zelfs broodjes “tonijnsalade” en zo halen. De Veggie for U supermarkt op de Weimarstraat is ook geweldig voor allerlei vervangers. Enne probeer eens wilmersburger vegan kaas voor tosti’s!

    Beantwoorden
    • Ja, tof he? Inderdaad een groot verschil met 15 jaar geleden. Ik moet zeggen dat ik in een ver verleden ook al eens vegetariër ben geweest, maar op een gegeven moment ook een beetje uit gewoonte en nu merk ik dat het écht vanuit idealisme is. Destijds was er nog zoveel minder te krijgen, ook in restaurants en in de supermarkten als vervanging. Nu heb je inderdaad De Vegetarische Slager en andere merken die zelfs vlees beter na kunnen maken. Ik ben zo benieuwd waar het heen gaat… 🙂 Ik merk ook om me heen dat minder of geen vlees eten nu heel erg leeft. Zoveel mensen in mijn omgeving eten ook (vrijwel) geen vlees meer! En hoewel ik niemand wil pushen om het ook te doen (dat moeten mensen tenslotte helemaal zelf weten), vind ik het toch wel heel tof om te zien 🙂

      Beantwoorden
  • Wat goed Sara! Ik snap je struggles en de behoefte om verantwoording af te leggen (over waarom je dan nog geen veganist bent) ook haha. Ik had op 1 januari het doel om helemaal vegan te gaan eten, maar vind dat af en toe nog best wel lastig. Vooral in restaurants en bij andere mensen thuis, dus heb ik besloten om daar nog wat flexibel in te zijn. De eerste paar keer voelde dat als vals spelen, inmiddels voelt het goed. Ik denk altijd maar dat als de rest van Nederland zoals ik zou eten, er geen megastallen meer nodig zijn en alles kleinschalig en biologisch kan qua dierlijke (bij)producten. Ik voel me niet schuldig meer als ik een keer een veggieburger met ei eet of een melkchocoladereep als ik daar ontzettende cravings naar heb.

    Dus ik noem mezelf een vegetariër, ook al zijn er weken waar ik compleet vegan eet. Het label van ‘veganist’ klopt bij mij nog niet helemaal en voelt nog te beperkend. Succes in je vega avontuur! 🙂

    Beantwoorden
    • Yessss, thanks!! 🙂 En inderdaad, labels zijn ook dikke onzin en je bent niet meteen minder goed bezig als je een keer wél zuivel consumeert. Goed dat je dat ook zo goed van jezelf kunt accepteren. Ik ben nu ook een beetje aan het bijhouden wat ik wekelijks eet en ik kwam tot de conclusie dat ik nu al zo’n 4 dagen in de week compleet veganistisch eet. Nou, je had me een jaar geleden eens moeten zien! Dus inderdaad, ik kijk ook niet alleen maar naar waar ik heen wil, maar vooral naar wat mij drijft en de stappen die ik maak. Word je veel blijer van en het motiveert veel meer! Thanks, Sophie! Lief!

      Beantwoorden

Write a comment